ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་རིག་མུན་སེལ།
ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་རིག་མུན་སེལ།
ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་རིག་མུན་སེལ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། །
གྲངས་མེད་གོང་ནས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་། །གདུལ་བྱའི་དོན་དུ་གང་འདུལ་སྐུར་སྤྲུལ་ནས། །མཚན་ཙམ་ཐོས་པས་འཁོར་བའི་འཇིགས་སེལ་བ། །བཀའ་བརྒྱུད་རིན་ཆེན་དེ་ལ་སྙིང་ནས་འདུད། །བླ་མ་བརྒྱུད་པར་བཅས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཡང་སྙིང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །ཐར་འདོད་སློབ་བུས་བསྐུལ་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་བརྗོད། །དེའང་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཐུགས་བཅུད་སངས་རྒྱས་ནས་རྩ་བའི་བླ་མའི་བར་དུ་སྙན་ནས་སྙན་དུ་བརྒྱུད་པའི་
གདམས་པ་བྱིན་རླབས་ཀྱི་དྲོད་མ་ཡལ་བ་ཚེ་གཅིག་ལ་ཟུང་འཇུག་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་ཐུན་མོང་མིན་པ་ཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ཐབས། བཀའ་བརྒྱུད་རིན་པོ་ཆེའི་བཞེད་སྲོལ་མ་ཉམས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཉམས་སུ་ལེན་པར་སྤྲོ་ན། སྔོན་འགྲོ། དངོས་གཞི། རྗེས་དང་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་ནི། མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་དཔག་བསམ་ཤིང་རྩ་བ་གཅིག་ལ་ཡལ་ག་ལྔར་གྱེས་པའི་དབུས་སུ་བླ་མ་མདུན་དུ་ཡི་དམ། གཡས་སུ་སངས་རྒྱས། རྒྱབ་ཏུ་ཆོས། གཡོན་དུ་དགེ་འདུན་དེ་དག་རེ་རེ་ལ་རང་རིགས་
ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྐོར་བར་དམིགས། རང་ཉིད་མདུན་དུ་གནས་པས་འདྲེན་དཔོན་བྱས་མ་རྒན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཁྲོམས་ཚོགས་སུ་གནས་པས་རང་གི་རམ་འདེགས་བྱས་ནས་སྐྱབས་འགྲོ་བྱེད་པར་དམིགས་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་གང་འོས་བརྗོད་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕ་མར་ཤེས་པས་དེ་དག་བདེ་བ་དང་ལྡན་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བླ་མེད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱའོ། །དེའི་ཆེད་དུ་བདག་གིས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་སེམས་བསྐྱེད་པར་བགྱིའོ་སྙམ་པའི་ངང་ནས། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་ཚོགས་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་ལ། །ཞེས་སོགས་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་བདེ་བའི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག །སོགས་ཚད་མེད་བཞི་སྒོམ། མཐར་སྐྱབས་ཡུལ་འོད་དུ་ཞུ་རང་ལ་ཐིམ་པར་སྒོམ་པ་བརྒྱུད་དག་པར་བྱེད་པ་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་སྒོམ་པ་དང་གཅིག ༈ །རང་གི་སྤྱི་བོར་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་གཡས་རྡོ་རྗེ་ཐུགས་ཀར་འཛིན་ཅིང་གཡོན་དྲིལ་བུ་དཀུར་བརྟེན་པ་མཚན་དཔེས་སྤྲས་པ་བསྒོམས་ནས། བླ་མ་རྡོ་རྗེ་
སེམས་དཔའ་བདག་གི་སྡིག་སྒྲིབ་ཐམས་ཅད་དག་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ཞེས་དང་གཞན་ཡང་བཤགས་པ་ཅི་རིགས་བྱས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཞབས་ཀྱི་མཐེ་བོང་ལས་བདུད་རྩི་དཀར་པོ་བབས་རང་གི་སྤྱི་བོ་ནས་ཞུགས་ལུས་ཐམས་ཅད་གང་། རང་གི་སྡིག་སྒྲིབ་ཐམས་ཅད་ཕྱིར་ཐོན་ཤུལ་ཐམས་ཅད་བདུད་རྩིས་གང་བླ་མ་དགྱེས་བཞིན་འོད་དུ་ཞུ་བས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་རང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དབྱེར་མེད་འདྲེས་པར་སྒོམ་པ་སྡིག་སྒྲིབ་དག་པར་བྱེད་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྒོམ་བཟླས་དང་གཉིས། ༈ །མཎྜལ་ལ་ཚོམ་བུ་ལྔ་བཀོད་པའི་དབུས་སུ་བླ་མ་མདུན་དུ་ཡི་དམ་གཡས་སུ་སངས་རྒྱས་རྒྱབ་ཏུ་ཆོས་གཡོན་དུ་དགེ་འདུན་སྒོམ་པ་སྒྲུབ་པའི་མཎྜལ་དང་། དེ་ལ་མཎྜལ་གཞན་ཞིག་ལ་ཚོམ་བུ་བཀོད་ནས། ས་གཞི་སྤོས་ཀྱིས་བྱུགས་ཤིང་མེ་ཏོག་བཀྲམ། སོགས་དང་། གཞན་ཡང་མཎྜལ་གྱི་ཆོ་ག་ཅི་རིགས་ཀྱིས་ཕུལ་ནས་དངོས་བཤམས་ཡིད་སྤྲུལ་གྱི་མཆོད་པ་འབུལ། དེ་ལྟར་ཕུལ་བའི་མཐུས་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་ཤིང་
ཉམས་རྟོགས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་སྐྱེ་བར་བྱིན་གྱིས་རློབས། ཞེས་གསོལ་བ་བཏབ་པས་སྒྲུབ་པའི་མཎྜལ་གྱི་ལྷ་ཚོགས་འོད་དུ་ཞུ་རང་ལ་ཐིམ་པར་བསམ་མོ།

大手印驱除无明黑暗
大手印驱除无明黑暗
大手印驱除无明黑暗论
虽已无量劫前证菩提，为化众生现随应身相，仅闻其名能除轮回畏，至心顶礼宝贵噶举传。
顶礼上师及传承，诸佛所行唯一道，金刚乘之精髓大手印，为求解脱弟子略阐述。
此乃三世诸佛心髓，从佛陀至根本上师耳传耳的教授，加持温暖未失，能于一生成就无二双运金刚持之非共果位的方法。若欲修持未失噶举派珍贵传统的大手印，分为前行、正行、后行三部分。
首先，皈依发心：观想面前虚空中有如意树，一根分为五枝，中央为上师，面前为本尊，右侧为佛，后方为法，左侧为僧，每处各自被同类眷属围绕。自己站在前方作为引导者，一切如母有情众生也聚集于四周作为自己的助伴，共同皈依。念诵适当的皈依偈，并了知一切众生为父母，愿他们具乐离苦，获得无上菩提。为此，我当皈依发心。以此心态念诵："皈依佛法僧三宝..."等，以及"愿一切众生具足乐及乐因..."等四无量心。最后观想皈依境化光融入自身，这是皈依发心修法之一。
其次，观想自己头顶上有白色金刚萨埵，右手持金刚杵于胸前，左手持铃靠于腰际，具足相好庄严。念诵："上师金刚萨埵，请净除我一切罪障。"以及其他适当的忏悔文。观想金刚萨埵足拇指流出白色甘露，从自己头顶进入，充满全身，一切罪障从身体排出，所有空隙均被甘露充满。上师欢喜地化为光融入，金刚萨埵的身语意与自己的身语意无二无别合一。这是清净罪障的金刚萨埵修持法门，为第二法。
第三，在曼达盘上摆放五堆供品，中央观想上师，面前为本尊，右侧为佛，后方为法，左侧为僧，这是修行曼达。另备一曼达盘摆放供堆，诵"大地香涂鲜花遍..."等及其他适当的曼达仪轨，献上实物供养与意幻供养。祈请："以此供养力，愿圆满二资粮，加持生起殊胜证悟。"修行曼达上的诸尊融化为光明融入自身。


 །དེ་ལྟར་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་མཎྜལ་གྱི་ཁྲིད་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱེད་པ་དང་གསུམ། ༈ །རང་གི་སྤྱི་བོར་རྩ་བའི་བླ་མ་དེ་སྐུ་དེ་ཀའམ་ཡི་དམ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གང་མོས་ཞིག་ཏུ་བསྒོམས་ནས་དེའི་སྤྱི་བོ་ནས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་ཐུག་གི་བར་གྱི་བླ་མ་རྣམས་མཐོ་བརྩེགས་སུ་སྒོམ་པའམ་ཡང་ན་ཁྲོམ་ཚོགས་སུ་བསྒོམས་ནས་དེ་ལ་ཚད་བཟུང་མེད་པའི་མོས་གུས་ཐུན་མོང་མིན་པའི་དུང་བ་བྱས་ནས་གསོལ་འདེབས་དང་དྲག་ལ་ཡུན་རིང་བ་སྣང་བ་འགྱུར་ངེས་སུ་བྱས་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་རྣམས་དང་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་དཔའ་བོ་མཁའ་འགྲོ་ཆོས་སྐྱོང་སྲུང་མའི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་རྩ་བའི་བླ་མ་ལ་ཐིམ་པས་རྩ་བའི་བླ་མ་ཀུན་འདུས་ཀྱི་སྐུར་བསྒོམས་ཏེ། ཕྱི་ནང་གསང་གསུམ་གྱི་མཆོད་པ་དང་ཡན་ལག་བདུན་པ་འབུལ། མ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བླ་མ་སངས་རྒྱས་རིན་པོ་ཆེ་ལ་གསོལ་
བ་འདེབས་སོ། །བླ་མ་ཀུན་ཁྱབ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་སོ། །བདེ་ཆེན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་སོ། །ཐུགས་རྗེ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་སོ། །སོགས་ཀྱིས་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་གསོལ་འདེབས་དྲག་ཏུ་བགྱིས་ལ། བླ་མ་རང་ལ་ཐིམ་པས་བླ་མའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་རང་གི་སེམས་དབྱེར་མེད་དུ་འདྲེས་པར་བསམས་ཏེ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངང་དུ་བཞག །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་འདི་ལ་རག་ལས་པས་ནན་ཏན་བྱ་བ་ནི་བྱིན་རླབས་འཇུག་པར་བྱེད་པ་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པ་དང་བཞི། ༈ །མི་རྟག་པ་སྒོམ་པར་མ་བྱས་ན་ཚེ་འདི་ལ་བློ་མི་ལྡོག །དེ་མ་ལོག་ན་འཁོར་བ་ལས་མི་གྲོལ་བས་དེས་ན། ཚེ་འདི་གནོད་མང་རླུང་གིས་བཏབ་པ་ཡི། །ཆུ་ཡི་ཆུ་བུར་བས་ཀྱང་མི་རྟག་ན། །དབུགས་རྔུབ་དབུགས་དབྱུང་གཉིད་ཀྱི་ལོག་པ་ལས། །སད་ཁོམ་གང་ལགས་དེ་ནི་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཞེས་པ་ལྟར་སྤྱིར་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག །སྒོས་འགྲོ་བའི་ཚེ་སྲོག་ནི་ཆུ་བུར་ལྟར་མི་རྟག་པས་ནམ་
འཇིག་ཆ་མི་འཚལ། ད་ལྟ་མི་འཆི་བའི་ངེས་པ་མེད། ཤི་ཚེ་ཆོས་མ་གཏོགས་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཕན་པས། དོན་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་དང་ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་རྣམས་བསྒྲུབ་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལས་མ་འདས་པས་ད་ལམ་ཚེ་འདིའི་ལྟོ་གོས་སོགས་ཀྱི་ཆེད་དུ་གཡེང་བ་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་བྱེད་རི་ཤི་བསམ་པས་ཞེ་མནའ་དང་། སྐབས་སུ་རང་གི་གཉེན་ཉེ་བ་སོགས་སྔར་ཤི་བ་རྣམས་བགྲང་ཞིང་དེ་དག་གི་འཆི་ཚུལ་རོ་དུར་ཁྲོད་དུ་བསྐྱལ་ནས་ལུས་ལྷག་མ་མེད་པར་བྱེད་ཚུལ། སླར་རང་ཡང་དེའི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་པས་གཤེད་མའི་ལག་ཏུ་ཆུད་པའི་སེམས་ཅན་བཞིན་འདར་ཡེད་ཡེད་ཀྱི་ངང་ནས་གནས་པར་བྱས་ན་རྣམ་གཡེང་ལ་བློ་མི་འཇུག་ཅིང་ཚེ་བློས་ཐོངས་པར་འགྱུར་བས་དེ་ཉིད་ལ་ཆིག་དྲིལ་དུ་སྒོམ་པ་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་སྒོམ་པ་དང་ལྔ། དེ་ནས་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་བླང་དོར་མ་འཆོལ་བར་བྱ་དགོས་པས་ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རང་རང་གི་ལས་གང་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་སོ་སོར་རང་ཐོག་ཏུ་སྨིན་ལ། དེའང་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤྱད་པས་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་ཞིང་། དུས་གསུམ་མམ་
གྲངས་མང་ཉུང་ངམ་ཡུལ་གཉན་མི་གཉན་ནམ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་དུ་སྤྱད་པས། དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་དུད་འགྲོ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བས་དེར་སྐྱེས་ན་སྡུག་བསྔལ་དཔག་པར་དཀའ་བ་དེ་དང་དེ་དག་མྱོང་བར་འགྱུར་ལ། དགེ་བ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་སོགས་སུ་སྤྱད་པས་འདོད་པའི་ལྷ་མི་གཟུགས་ཁམས་གཟུགས་མེད་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བས། དེས་ན་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རང་གི་སྒོ་གསུམ་ལ་བརྟག་དཔྱད་བྱས། དགེ་བ་གང་བྱས་ལ་སྤྲོ་བ་སྐྱེད། མི་དགེ་བ་དང་ལུང་མ་བསྟན་གང་བྱས་ལ་ཚར་བཅད་དེ་སྤང་བླང་འཇུག་ལྡོག་མ་འཆོལ་བར་མི་དགེ་བ་རྒྱུན་བཅད་དེ་སྒོ་གསུམ་དགེ་བའི་འཁོར་ལོར་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང་ལྡན་པར་བྱས་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པའི་དོན་ཡང་དེ་ཡིན་ཞིང་ཉམས་ལེན་བྱས་པའི་དགོས་དོན་ཡང་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ།

直译简体中文
这样圆满二资粮的曼达指导应当精勤修持，此为第三法。
在自己头顶上观想根本上师，可以是其本来形象或任何自己喜欢的本尊形象，然后在其头顶上观想从金刚持至他的所有上师们层层叠起，或者观想他们群聚一处，对此生起无限的虔诚与非凡的渴慕心，猛烈而长久地祈请直至心境转变。传承上师们以及诸佛菩萨、勇士空行、护法守护众等全部融入根本上师，观想根本上师为一切总集之身。献上外内密三种供养和七支供，念诵："如虚空般无量一切有情众生，祈请上师佛陀珍宝。祈请遍满法身上师。祈请大乐圆满报身。祈请大悲化身。"等猛烈地进行皈依、发心和祈请。上师融入自身，观想上师的身语意与自己的心无二无别地融合，安住于离戏的状态。由于证悟大手印的方法关键在此，应当精进修持，这是引入加持的上师瑜伽修法，为第四法。
若不修无常观，则不会对今生生起出离心。若无出离心，则无法从轮回中解脱，因此：此生多害如风吹，比水泡还要无常，出入气息睡眠中，能否醒来实奇妙。如是所说，一般而言一切有为法皆无常，特别是有情的生命如水泡般脆弱无常，不知何时毁灭。现在没有不死的把握，死时除了佛法外什么都无益。若追求无义的世间和今生之事，无非是痛苦之因，因此当下为了今生的饮食衣物等而分心片刻都不应该，应当想着"我会死"而立誓。有时要清点自己已故的亲友等，思维他们的死亡方式、如何将尸体送往火葬场而无剩余，进而思考自己也不例外，如同落入刽子手之手的众生，在战栗恐惧中生活，则不会被散乱所牵，会放下对今生的执著。专注于此修持，这是修无常死亡观，为第五法。
接着，必须不混淆业因果的取舍。一切有情各自所造之业果报必定各自成熟。若行十不善业，则生于恶趣。根据时间（过去、现在、未来）、数量多少、对象是否尊贵或行为的大中小等，会导致分别转生地狱、饿鬼或旁生，生于彼处将会经历难以想象的各种痛苦。若行大中小各种善业，则会转生欲界天人、色界或无色界。因此，应当时时刻刻审视自己的身语意三门，对所行善业生起欢喜，对所作不善业和无记业加以制止，不混淆取舍进退，断除不善业相续，使身语意三门不断转为善行之轮。若能如此，则既是佛陀教法的意义，也是修行的目的所在。


 །དེའི་ཕྱིར་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་བླང་དོར་ཕྲ་ཞིབ་ནས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱས་ནས་བསླབ་པར་བྱ་བ་ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསྟན་པ་དང་དྲུག ༈ །དེའི་རྗེས་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་མ་བསྒོམས་ན་ཞེན་པ་མི་ལོག་ཅིང་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་
པའང་མི་སྐྱེ། དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཉམས་རྟོགས་རྒྱུད་ལ་མི་འཆར་ལ་འཆར་བའི་སྐལ་པ་མེད་པས་དེ་སྤང་བའི་ཕྱིར་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམ་དགོས་པས་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་སྐྱེས་ན། ཚ་དམྱལ་བརྒྱད་གྲང་དམྱལ་བརྒྱད་ཉི་ཚེ་ཉེ་འཁོར་བ་སོགས་སྡུག་བསྔལ། ཡི་དྭགས་ལ་བཀྲེས་སྐོམ། དུད་འགྲོར་གསོག་གཅོད། མི་ལ་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི། ལྷ་ལ་འཕོ་ལྟུང་། ལྷ་མིན་ལ་འཐབ་རྩོད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་སོགས་རིགས་དྲུག་པོ་དེར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་མངོན་གྱུར་བ་དུ་མ་མྱོང་བ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བདེ་བར་སྣང་བ་རྣམས་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པའི་ཆ་དང་བཅས་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བར་ཆད་པ་མེད་པར་མནར་བས་འཁོར་བ་འདིར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་དང་ཚངས་པ་བརྒྱ་བྱིན་སོགས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཐོབ་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ལས་མ་འདས་པས་འདི་ལས་ད་རེས་གཏན་གྱེས་སུ་ཅི་ཐུབ་བྱ་སྙམ་པས་འཁོར་བ་འདི་བཙོན་དོང་ངམ་མེའི་འོབས་ལྟ་བུར་ཐག་ཆོད་དེ་འདི་ལས་ཐར་ཐབས་ལ་འབད། དེ་ལས་ཀྱང་ལྷག་
པའི་ཐེག་དམན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཀྱང་མཐར་ཐུག་གི་བདེ་བའི་གོ་འཕང་དུ་མ་གྱུར་པས། ད་ནི་བླ་མེད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་འདི་ཅི་ནས་ཀྱང་ཐོབ་པར་བྱ། དེའི་ཆེད་དུ་མ་ལུས་པའི་འགྲོ་བ་འདི་རྣམས་ཐོག་མེད་ནས་དྲིན་ཅན་གྱི་ཕ་མ་ཤ་སྟག་ཏུ་ངེས་པས་འདི་དག་ངེས་པར་གཏན་བདེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་བདག་གིས་གཞག་པར་བྱའོ། །ཞེས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བཅོས་མིན་དུ་བསྐྱེད་དེ་དེ་ཉིད་ལ་ནན་དུ་བྱ་བ་དང་བདུན། ༈ །དེ་ལྟ་བུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྟེན་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཤིན་ཏུ་ནས་རྙེད་པར་དཀའ་བས་སྙོམས་ལས་དང་ལེ་ལོའི་དབང་དུ་མ་སོང་བར་ཉམས་ལེན་ལ་ཆིག་དྲིལ་བྱ་དགོས། གལ་ཏེ་འཆི་བ་མི་རྟག་པའི་གདོན་གྱིས་ཟིན་པའི་དལ་འབྱོར་སྟོང་ལོག་ཏུ་སོང་ན་ཇི་ལྟར་བྱེད་དེ་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་འདིའང་རྙེད་དཀའ་ཞིང་འཇིག་སླ་བ་ཡིན་པས་དུས་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དལ་འབྱོར་ཐོབ་པ་དོན་ཡོད་པར་བྱ་བ་ལ་ནན་ཏན་རབ་ཏུ་བྱ་བ་དང་བརྒྱད། ༈ །སྒྲུབ་རྐྱེན་བཞི་ལས་མི་རྟག་པས་རྒྱུད་དུལ་ཞིང་འཁོར་
བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མཐོང་བས་ཡིད་འབྱུང་ཞིང་ཞེན་ལོག་བྱ་བཏང་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་རྒྱུའི་རྐྱེན་དང་དགུ། ༈ །གང་ཟག་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་བདེ་གཤེགས་བཀའི་བླ་མ་དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བླ་མ་སྣང་བ་བརྡའི་བླ་མ་སོགས་ཡང་དག་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་ཏེ་གདམས་ངག་ཅི་ལྟ་བར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཡང་དག་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་ཀྱིས་ཟིན་པ་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་བསྟེན་པ་དང་བཅུ། ༈ །འདིར་ཐ་སྙད་དང་རྟོག་བཏགས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ་ཕྱོགས་ཞེན་གྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་རྦད་བཅད་དེ་ཐམས་ཅད་དང་མི་འགལ་ཞིང་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བབས་སོ་ཞེས་ངེས་པ་བསྐྱེད་པ་དེ་བསྒོམ་བྱ་མ་འཁྲུལ་པ་དམིགས་རྐྱེན་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་ངེས་པར་བྱ་བ་དང་བཅུ་གཅིག ༈ །སྒོམ་ལ་ཞེན་པ་བྲལ་བའི་ངང་ནས་ནན་ཏན་སྙིང་རུས་བསྐྱེད་པ་མ་གཏོགས་བདག་གིས་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ་བྱའོ་བྱས་སོ་སྐྱེས་ན་ལེགས་མ་སྐྱེས་ན་མ་ལེགས་སོ་སྙམ་པ་སོགས་རེ་དགོས་ཀྱི་མཚན་མ་
གང་ཡང་མི་བྱེད་པ་རེ་དོགས་དང་བྲལ་བ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ཡིན་པས་མ་བཅོས་པའི་ངང་ནས་ཉམས་ལེན་བྱ་བ་དང་བཅུ་གཉིས་ཏེ་སྔོན་འགྲོའོ།

直译简体中文
因此，应当了解业因果的细微取舍，并依此修学，这是讲解业因果，为第六法。
其后，若不修持轮回过患，则不会转变贪恋，出离心也不会生起。由此因缘，证悟不会在心相续中显现，也没有显现的机缘，为了断除这些，必须修持轮回的痛苦。若生为地狱众生，会遭受八热地狱、八寒地狱、孤独地狱、近边地狱等痛苦；饿鬼有饥渴之苦；旁生有愚痴宰杀之苦；人有生老病死之苦；天人有堕落之苦；阿修罗有争斗之苦。在这六道中，不仅有许多明显感受到的苦苦，看似快乐的其实是变苦，即使是处于平等感受的状态也伴随着行苦，无间断地受到折磨。因此，即使在轮回中获得转轮王、梵天、帝释等高位，也无法超脱苦难，所以应当尽力永远告别轮回，确信此轮回如监狱或火坑，努力寻求解脱之道。即使获得小乘菩提，也不是究竟快乐的境界。现在必须要获得无上菩提，为此，要确信一切无余众生从无始以来都是恩深的父母，"我一定要使他们安置于究竟永恒安乐的无上正等正觉位"。如此生起真实不造作的菩提心并精勤修持，为第七法。
如此修行的所依宝贵人身极其难得，不应陷入懈怠懒惰，而应专心于修持。如果被无常死亡鬼神所捕获，空耗暇满，该如何是好？这宝贵人身难得易失，因此应当随时随地精进努力，使获得暇满具有意义，为第八法。
四种助缘中：由无常调伏心相续，见轮回法的共相与自相而生厌离心，对执著生起出离，对放下精勤努力，这是因缘，为第九法。
依止人物传承上师、善逝教法上师、胜义法性上师、显相表征上师等真实善知识，如教导而修持，被真实善知识所摄受是增上缘，应当如此依止，为第十法。
在此，应当彻底断除对名言与概念建构之法的偏执，不与任何相违且超胜一切，确信这是本初的实相、法性自然安住，这是不错乱的所修对象之所缘缘，应当如此确信，为第十一法。
修行时，除了在离执著的状态中生起精进勇猛外，不应有"我在修行"、"应当修"、"已修"、"生起则好，未生则不好"等希冀标志，超离期望与顾虑，这是等无间缘，应当在不造作的状态中进行修持，为第十二法。以上为前行。


 ༈ །དངོས་གཞི་ལ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྤྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྐྱེ་ཐབས་མང་ཡང་གནད་གཅིག་ཤེས་ན་གེགས་བར་ཆད་མི་འབྱུང་ཞིང་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་སྐྱོན་བྲལ་གཉུག་མ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཉམས་རྟོགས་རྩོལ་མེད་དུ་འབྱུང་བ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་སྐུའི་སྒོ་ནས་ཆོས་བསྟན་པས་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་འབད་མེད་དུ་སྐྱེ་བའི་ཐབས་ནི་ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ལུས་གནད་ལ་རག་ལས་པས། དེའང་ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྐང་པ་གཉིས་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་ངམ་སེམས་དཔའི་སྐྱིང་ཀྲུང་བཅས། ས་རླུང་དབུ་མར་གནས་ཕྱིར་སྒལ་ཚིགས་དོང་རྩེ་ལྟར་བསྲང་། ཆུ་རླུང་དབུ་མར་འཛུད་པའི་ཕྱིར་ལག་པ་མཉམ་གཞག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ལྟེ་འོག་ཏུ་བཅིངས་ལ་དཔུང་པའི་རྩེ་ཕན་ཚུན་གདེངས་པར་བྱ། མེ་རླུང་དབུ་མར་འཛུད་པའི་
ཕྱིར་མགྲིན་པ་ལྕགས་ཀྱུ་ལྟར་ཡིད་ཙམ་དགུག །རླུང་གི་རླུང་དབུ་མར་མཛུད་པའི་ཕྱིར་མིག་གདངས་ཟུམ་མེད་པར་སྣ་རྩེའི་ཐད་དུ་ལྟ། ལྕེ་མཆུ་རང་བབས་སམ་ལྕེ་ཡ་རྐན་ལ་སྦྱར་བ་སྟེ་དེ་ལྟར་ལུས་གནད་བཅས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་བ་རང་དག་ཏུ་སོང་ནས་མི་རྟོག་པ་སོགས་ཡོན་ཏན་དུ་མ་འཆར་ལ་ལུས་གནད་དེའང་བཅས་པ་ཙམ་གྱིས་ལུས་སེམས་བདེ་འབོལ་འགྲོ་བ་གྲིམས་མ་དྲགས་བཅུམ་མ་དྲགས་པར་བྱས་ལ། དང་པོར་རླུང་རོ་ཅུང་ཟད་བུས་སླར་དབུགས་དབྱུང་རྔུབ་ཀྱི་རྩོལ་པ་དང་བྲལ་བར་བཞག་ནས། སྔོན་འགྲོ་རྣམས་ལམ་ཙམ་གསལ་བཏབ་ནས་འདས་པའི་བྱ་བ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་མ་འོངས་པ་ན་འདི་བྱ་འདི་བྱེད་མི་བསམ། ད་ལྟར་གྱི་ཐ་མལ་ཤེས་པ་བཟོ་བཅོས་མ་བྱས་པའི་སོ་མ་ལྷུག་པ་རང་ག་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་སྤང་བླང་མེད་པར་བཞག་པས་སེམས་ལས་སུ་རུང་ཞིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བས་དེ་ལྟའི་ལུས་གནད་སེམས་གནད་སྒོམ་གྱི་རྨང་རྡོ་ཡིན་པས་དེ་ལ་ནན་ཏན་བྱ་བ་དང་གཅིག ༈ །དེ་ལ་སེམས་གནས་མ་ནུས་ན་དམིགས་པས་ཕྱི་རོལ་དུ་
ཤིང་བུ་རྡེའུ་སྟོན་པའི་སྐུ་མར་མེ་ནམ་མཁའ་སོགས་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་ཞིག་ལ་ལྟ་སྟངས་གཏད་ལ་དམིགས་རྟེན་དེའི་ཁ་དོག་དབྱིབས་སོགས་ཀྱང་མི་བསམ་པར་ཧ་ཅང་གྲིམ་དྲགས་པ་དང་རྒྱ་ཡན་ལ་ཤོར་བ་གཉིས་ཀ་སྤངས་ཏེ་དེ་དམིགས་རྟེན་ཙམ་བྱས་ལ་མ་ཡེངས་ཙམ་དུ་བཞག །རྣམ་རྟོག་གཞན་གྱི་རྒྱུ་བ་ཐམས་ཅད་རྦད་བཅད་ཡང་ན་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡི་གེ་ༀ་དཀར་པོ་ཨཱཿདམར་པོ་ཧཱུྃ་སྔོན་པོའམ། ཐིག་ལེ་དཀར་དམར་སྔོན་པོ་རྣམས་གང་འོས་མདུན་དུ་བྲིས་པའམ་དམིགས་ཏེ་མདོར་ན་གཟུགས་ཀྱི་རིགས་ཇི་ལྟར་འོས་པ་ལ་སེམས་འཛིན་གང་བདེ་བ་དེ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཏད་དེ་འཇོག །འཇོག་ཚུལ་གཤིས་ཅིར་ཡང་མ་ཡིན་པར་བློས་གང་དུའང་མི་འཛིན་པར་སེམས་དེ་གནས་ན་ཞོག་འགྲོ་ན་ཐོང་གཉེར་ཁ་མ་བྱེད་པར་ཡན་དུ་ཆུག །སྒོམ་སྙམ་པ་དང་མི་སྒོམ་སྙམ་པ་དང་སེམས་གནས་སུ་རེ་བ་དང་མ་གནས་དོགས་པ་སོགས་རྣམ་རྟོག་གི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་རྦད་བཅད་པ་སྒོམ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་པར་ཡེངས་སུ་སྐད་
ཅིག་ཀྱང་མི་འཇུག་པར་དྲན་པའི་རྩིས་ཟིན་པར་སྒོམ་དང་བཟང་གྱེས་ཐུན་ཐུང་ལ་གྲངས་མང་བ་གསལ་དངས་བྲོད་པ་དང་བཅས་པས་ཡང་མཉམ་པར་གཞག་ཅིང་ཡང་ཡང་འཕྲོ་བཅད་མ་སུན་པར་བྱ་བ་ལ་བསླབ་པ་གལ་ཆེ། དམིགས་རྟེན་དེ་དག་གང་རུང་གཅིག་ལ་སེམས་གཟུང་བདེ་ནའང་བྱ། ཐམས་ཅད་ལ་རིམ་གྱིས་འཛིན་འདོད་ཀྱང་རུང་། གཅིག་ལ་ཟིན་ན་དེ་ཀས་ཆོག་པས་ཐམས་ཅད་ལ་འཛིན་པ་ཀ་དཔེ་མ་རང་མི་དགོས་ལ། མདོར་ན་གཟུགས་གང་རུང་གཅིག་ལ་སེམས་གཟུང་བ་དང་གཉིས། ༈ །དེ་ཟིན་པ་དང་རྣ་བའི་ཡུལ་གྱི་སྒྲ་སྣའི་ཡུལ་གྱི་དྲི་ལྕེའི་ཡུལ་གྱི་རོ་ལུས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་རེག་བྱ་སོགས་ལའང་རིམ་གྱིས་གཟུང་།

直译简体中文
正行分为止观二者。首先，一般来说，虽然生起禅定的方法很多，但若了解一个要点，就不会出现障碍和中断，而能无勤地生起无过失的止观与本初智慧的证悟。毗卢遮那佛以身相教法，使生圆次第禅定以及乐明无念的境界无勤生起的方法，对于初学者主要依赖于身体要诀。为了控制下行气，应当双腿结金刚跏趺坐或菩萨跏趺坐；为使地风入中脉，脊椎应如弓箭般挺直；为使水风入中脉，双手结等持印置于脐下，肩部两端微微张开；为使火风入中脉，颈部如钩般稍微内收；为使风入中脉，眼睛不开不闭望向鼻尖；舌自然放置或贴上腭。如此调整身体姿势，妄念活动自然净化，无分别等诸多功德便会显现。这种身体姿势仅需摆好，使身心舒适自然，既不太紧也不太松。先呼出一点浊气，然后放松不用力呼吸，略微忆念前行，不想过去的事，不考虑未来要做什么，当下普通意识不加造作，清新自然，如其本然，无取舍地安住。如此则心容易驯服，禅定生起。这种身体与心的要诀是禅修的基石，应当精勤修习，为第一法。
如果心不能安住，可用所缘向外观看木棍、石子、佛像、灯火、虚空等适合之物，但不思考其颜色、形状等，避免过于紧绷或过于放任，只将它作为所缘境，不散乱地安住。断绝其他一切妄念活动。或者观想一切诸佛身语意的本质：白色的ༀ字、红色的ཨཱཿ字、蓝色的ཧཱུྃ字，或白红蓝三色明点，随适宜而在面前书写或观想。总之，根据适合的色法，将心专注安置于最容易的所缘。安置方式不固执任何本性，心不执著任何对象，心若安住则安住，若游走则放开，不要皱眉苦恼，任其自然。断绝一切"我在禅修"、"我不禅修"、"希望心安住"、"担心心不安住"等妄念标志，无任何可修，但片刻也不散乱，以正念把握。修行时应短时多次，保持清晰、明亮和愉悦，反复入定，一再截断散乱心而不厌倦，这一点非常重要。如果容易将心专注于其中一种所缘，就选择它；若想依次修习所有所缘也可以；若能专注于一种，则足够，不需要执著所有所缘。总之，这是将心专注于任一形色的方法，为第二法。
当能把握这点后，再依次专注于听觉对境的声音、嗅觉对境的气味、味觉对境的味道、身觉对境的触感等。


དེ་ཟིན་པ་དང་རྣ་བའི་ཡུལ་གྱི་སྒྲ་སྣའི་ཡུལ་གྱི་དྲི་ལྕེའི་ཡུལ་གྱི་རོ་ལུས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་རེག་བྱ་སོགས་ལའང་རིམ་གྱིས་གཟུང་། དེ་ལ་སྒྲ་དྲི་སོགས་ལ་སྒྲ་ལྷང་ངེ་བ་དྲི་ཆིལ་ལེ་བ་ལ་དེ་ཙམ་ལ་སེམས་གཏན་དེ་མ་ཡེངས་པར་དྲན་པའི་ལྕགས་ཀྱུ་བཟུང་ནས་རང་བབས་སུ་གཞག་པ་མ་གཏོགས་བཟང་ངན་ཆེ་ཆུང་སོགས་ཀྱི་དཔྱད་པ་གང་ཡང་མི་བྱེད་གང་རུང་ལ་སེམས་ཟིན་ཏེ་གསལ་བདོ་བར་མཚམས་བཅད་དེ་ངལ་གསོ་ཉོག་མི་འཇུག །ཐུན་བར་ཐམས་ཅད་དུ་
དྲན་ཐག་མ་ཆད་ཙམ་དང་མིག་ལྟ་སྟངས་སྣ་རྩེར་དབབ་ལུས་འགྲོ་འདུག་ངག་སྨྲ་བརྗོད་རྣམས་དྲག་ཤུལ་ཅན་དང་མང་པོ་མི་བྱ། ཡིད་ཀྱིས་མཚན་བཅས་ཀྱི་བསམ་བློ་རྣམས་ཀྱང་རྒྱུན་བཅད་དེ་རིམ་གྱིས་མཉམ་གཞག་ལ་གོམས་འཇུག་པ་དང་གསུམ། ༈ །གཞན་ཡང་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་སྐྱོན་སོགས་སེལ་བས་སྨིན་མཚམས་སུ་ཐིག་ལེ་སྲན་མ་ཙམ་པ་དཀར་འཚེར་སྣུམ་འདྲིལ་ཤིན་ཏུ་དངས་པ་ཞིག་བསྒོམས་ནས་དེ་ལ་སེམས་གཏད། སྐབས་སུ་གདན་མཚམས་སུ་ཐིག་ལེ་ནག་པོ་སྣུམ་འདྲིལ་སྲན་མ་ཙམ་ཞིག་ལ་གཏད་ལ་བྱིང་ན་དཀར་པོ་ལ་རིག་པ་གཏད་དེ་ལྟ་སྟངས་ནམ་མཁར་ལྟ། ལུས་ལ་སེར་བུ་དང་ཆུ་ལྕག་བརྡེག་གོས་སྲབ་ཅིང་ཟས་བཅུད་ཆུང་བ་བརྟེན། མེ་དང་ཉི་མར་མི་སྡོད་ཤེས་པ་རྒོད་དེ་སེམས་མང་པོར་འཕྲོ་ན་ལྟ་སྟངས་དང་དམིགས་པ་ཐིག་ལེ་ནག་པོ་ལ་གཏད། སྤྱོད་ལམ་དྲོད་ཅན་དང་བསྐུ་མཉེ་བྱ་ཟས་བཅུད་ཆེན་བརྟེན་ནོ།

直译简体中文
当能掌握这点后，也要依次专注于听觉对境的声音、嗅觉对境的气味、味觉对境的味道、身觉对境的触感等。对于声音、气味等，只需专注于清晰的声音、浓郁的气味等，用正念的钩子抓住它们而不散乱，自然安住即可，不做任何关于好坏大小等的分析。对任何一种感官对象保持专注，清晰明了地截断妄念，休息而不允许昏沉。在所有座间也保持不断的正念，目光下垂至鼻尖，身体行走动作和言语谈话不要太激烈或过多。意识中带有特征的思维也要截断，逐渐习惯入定，为第三法。
此外，为消除昏沉掉举等过失，可在眉心处观想一颗芝麻大小的明点，洁白闪亮，圆润光滑，极为清澈，将心专注于此。有时也可在座垫处专注于一颗黑色圆润的芝麻大小明点。如果昏沉，则将觉性专注于白色明点，目光朝向虚空；身上用凉风吹拂或水鞭抽打，穿薄衣服，吃少营养的食物，不要在火旁或太阳下停留。如果心散乱、思绪纷飞，则将目光和所缘专注于黑色明点；采取保暖活动和按摩，食用高营养食物。
;


 །བྱིང་རྒོད་མེད་ན་ཐད་ཀའི་ཉི་གྲིབ་མཚམས་སུ་ཐིག་ལེའམ་རྫས་སྔོན་པོ་ཆུང་ངུ་ཞིག་ལ་མིག་དང་ཤེས་པ་གཏད་དེ་དེ་
རྣམས་ལ་དང་པོར་ཐིག་ལེ་སོགས་འདི་ལྟ་བུ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྙམ་དུ་འཕེན་པ་ཙམ་བཏང་ནས། དེ་རྗེས་གསལ་ན་རབ་མ་གསལ་ན་འདི་ལྟ་བུ་ཡོད་སྙམ་པ་ཙམ་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ་དེ་ནས་བརྟག་གཞིག་མི་བྱེད་པར་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་རང་བབས་མ་ཡེངས་ཙམ་རང་ལུགས་སུ་བཞག་གསལ་བདོ་བར་མཚམས་བཅད། ཡང་བསྒོམས་ཏེ་ཐུན་ཐུང་གྲངས་མང་བར་བྱས་ཏེ་སེམས་འཛིན་པ་དང་བཞི། ༈ །རྟེན་མེད་ལ་གཏད་པ་རང་གི་ཐད་ཀྱི་ནམ་མཁར་མིག་ཧ་རེ་བལྟས་ནས་དམིགས་གཏད་གང་ཡང་མེད་ཅིང་། ཡིད་ལའང་གང་ཡང་མི་བསམ་པར་མ་ཡེངས་ཙམ་བྱ་ཡོད་མེད་འདས་མ་འོངས་གང་ཡིད་ལ་མི་བྱ་བརྩོན་པ་ཆེན་པོས་མ་ཡེངས་པར་དྲན་པའི་རྒྱང་སོ་ཙམ་བཀོད་ནས་ལྷོད་དེ་འབོལ་ལེ་མ་བཅོས་སོ་མའི་ངང་དུ་བཞག་སྟེ། སྐད་ཅིག་ཀྱང་མ་ཡེངས་པ་ཁབ་མིག་ཏུ་སྐུད་པ་འཛུད་པ་ལྟ་བུ་གཡོ་འགུལ་མེད་པ་རྒྱ་མཚོ་རླབས་དང་བྲལ་བ་ལྟ་བུ་རྩོལ་སྒྲུབ་དང་བྲལ་བ་ཁྱུང་ནམ་འཕང་གཅོད་པ་ལྟ་བུར་འཇོག་ཅིང་རེ་དོགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བྱ། དེ་ལ་མ་ཡེངས་པར་རྣམ་
རྟོག་མི་ཡོང་ནམ་ཡེངས་ཙ་ན་རྣམ་རྟོག་གཅིག་ཡེར་གྱིས་ཡོང་བས། དེ་བྱུང་མ་ཐག་ངོས་བཟུང་སྟེ་དེ་ཀ་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་ནས་སྔར་བཞིན་འཇོག །དེ་བཞིན་རྣམ་རྟོག་ཇི་ལྟར་འཕྲོས་ཀྱང་ངོས་བཟུང་སྟེ་དགག་སྒྲུབ་དགའ་མི་དགའ་གང་ཡང་མི་བྱ་བར་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་བཞག་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་བལྟ། རྟོག་པ་དེ་ཉིད་སེམས་འཛིན་གྱི་རྟེན་དུ་བྱས་ཏེ་བཞག །གྲིམ་དྲགས་པ་ལྷོད་དྲགས་པ་གང་དུའང་མ་ལྷུང་བར་སྐྱོང་བ་དང་ལྔ། ༈ །སེམས་འཛིན་ཐབས་རླུང་ལ་བརྟེན་པ་རླུང་བུམ་པ་ཅན་བཟུང་སྟེ་མ་ཡེངས་པར་བཞག །བུམ་ཅན་མི་ཆུན་ན་གྲངས་སོགས་ལ་འཛིན་དགོས་པས་རླུང་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་ཕྱིར་རྒྱུ་བ་ནང་དུ་གནས་པ་རྣམ་གྲངས་སུ་གཟུང་། ཐོག་མར་ཉེར་གཅིག་ཙམ་དེ་ནས་རིམ་གྱིས་བརྒྱ་སོགས་ཀྱི་བར་བགྲངས། སྣ་སྒོ་རང་དུ་སེམས་གཏད་དེ་རླུང་གྲངས་སུ་གཟུང་གཞན་གང་དུའང་མ་ཡེངས་པར་བྱ། དགང་བ་དང་གཏོང་བ་ལ་འཛིན་ན་རླུང་ཕྱིར་ལན་གསུམ་འབུད་དེ་ནས་ནང་དུ་བརྔུབས་ཐུབ་ཚད་གཟུང་ཞིང་ལྟེ་འོག་ཏུ་མནན་མི་ཐུབ་པ་
དང་སངས་ཀྱིས་བཏང་། དེ་ལྟར་ཡང་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡེངས་པར་བྱ། བྱིང་རྒོད་བྱུང་ན་རིམ་གྱིས་སེལ་ཐབས་ལ་འབད། དམིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་དེ་རྣམས་ལ་གནས་པའི་སྣ་མ་ཟིན་ན་གཞན་ཡང་དམིགས་པ་ཇི་ལྟར་འོས་པ་བྱ། གང་ཟག་རིགས་མ་ངེས་པ་ལ་ལ་ཁྲིད་ཕོགས་པ་རེ་རེ་གཉིས་གསུམ་ལ་གནས་པ་སྐྱེ། འགའ་ཞིག་ལ་མང་པོ་བསྒོམས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་དཀའ་ལས་ཡོད་དེ་ལ་སྒྱིད་མ་ལུག་པར་བསྐྱངས་ན་མི་སྐྱེ་མི་སྲིད། བླ་མ་ཉམས་མྱོང་ཅན་གྱིས་སློབ་མའི་བློ་ཚོད་དང་མཐུན་པར་གེགས་སེལ་བོགས་འདོན་སོགས་བྱེད་དགོས་ཤིང་དེ་ལྟར་བསྐྱངས་པས་གནས་པ་དང་པོ་རི་གཟར་གྱི་འབབ་ཆུ་ལྟ་བུ་རྣམ་རྟོག་རགས་ཤིང་མང་བ་དང་གཉིས་པ་རྣམ་རྟོག་རགས་པ་ནུབ་སྐབས་སུ་རྟོག་པ་རེ་ཏོལ་གྱིས་སྐྱེ་ཡང་ངོས་ཟིན་ཡོང་ཞིང་དེ་མ་ཐག་རང་ཞིར་ཆུ་བོ་ཆེན་པོ་དང་འདྲ་བ་སྒོམ་རྒྱུན་ན་ར་ར་འགྲོ་བ་དང་། མཐར་ཐུག་རྣམ་རྟོག་ཕྲ་རགས་ཐམས་ཅད་ནུབ་མི་རྟོག་པའི་ངང་དུ་ཆམ་འགྲོ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ངང་དུ་ཆམ་མེ་མེ་རེ་ས་ལེ་སིང་ངེ་ཡེ་རེ་གནས་པ་
འབྱུང་བས་དེ་ལྟ་བུའི་གནས་པ་མ་སྐྱེས་བར་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད། སྐྱེས་ནས་ཀྱང་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང་དྲུག ༈ །དེ་ལྟར་གྱི་གནས་པ་གསུམ་པོ་མ་སྐྱེས་ན་ད་དུང་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་དེ་གྲིམས་ལྷོད་ལྡོག་སྒོམ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་བྱ་སྟེ།

直译简体中文
若无昏沉掉举，则在正前方的光影交界处专注于一个明点或小块蓝色物质，将眼睛和意识专注其上。最初只需生起"我要观想如此明点"的意念，然后若能清晰观见则最好，若不清晰则只需心中想"有这样的东西"即可。之后不再检查分析，只需在其上自然安住，不散乱，保持自然状态，清晰明了地截断妄念。再次修习，以短时多次的方式专注于心，为第四法。
无所依专注法：直视前方虚空，眼睛睁开，无任何所缘执著，心中也不思维任何事物，只保持不散乱。不想有无、过去未来等任何事，以大精进不散乱，只设立正念的岗哨，轻松、柔和、不造作、新鲜地安住。一刻也不散乱，如穿针引线般不动摇，如无波大海般，离开造作努力，如鹏鸟翱翔高空般安住，超越一切希望与顾虑。
在这种状态中不散乱就不会有妄念，一旦散乱，妄念就会突然出现。妄念一生起就立即认出，直视它，然后如前安住。同样，无论妄念如何纷飞，都应认出，不做否定肯定、喜欢不喜欢等任何反应，就在妄念本身上安住，用智慧之眼观照。将那个念头本身作为摄心的依靠而安住。既不太紧也不太松，如是修持，为第五法。
依靠气息摄心的方法：持续修习瓶气并保持不散乱。若不习惯瓶气，则需专注于数息等方法，计数气息的内流、外流和内住的次数。开始数到二十一次左右，然后逐渐增加到一百等。将心专注在鼻孔处数气息，不散乱于其他。若专注于吸气呼气，则先向外呼气三次，然后尽力吸气，按压脐下，无法继续时即轻松呼出。如此反复，不散乱于其他。若生昏沉掉举，则努力逐渐消除。若对上述各种所缘都无法把握，则可采用其他适合的所缘。
不同根器的人，有些在接受一两三次指导后就能生起安住；有些人虽多次修习但很难生起，对此不要气馁，若坚持修持则不可能不生起。有经验的上师需根据弟子的根器提供障碍消除和进步增强等指导。如此修持，会经历第一阶段安住，如陡峭山上的流水，粗重妄念众多；第二阶段，粗妄念消失时，虽然还会突然生起个别念头，但能立即识别并自然平息，如大河般稳定流动；最终，一切粗细妄念消失，安住于无分别状态，安详地安住于乐明无念的境界，明朗清晰。应当精进努力直到生起这种安住，生起后也应不间断地修习，为第六法。
如果上述三种安住尚未生起，应继续精进，通过紧松逆修三种方式来修持：
;


དེ་ལྟར་གྱི་གནས་པ་གསུམ་པོ་མ་སྐྱེས་ན་ད་དུང་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་དེ་གྲིམས་ལྷོད་ལྡོག་སྒོམ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་གྲིམས་པ་ནི་ལུས་གནད་ལྟ་སྟངས་ཤེས་པ་གཅུན་དེ་ཁྲིམས་ཀྱིས་སྒྲིམས་པ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་ཡེངས་སུ་མི་འཇུག་པ་ཟམ་པ་མདའ་གཅིག་མའི་སྟེང་དུ་འགྲོ་བ་ལྟ་བུ་དམིགས་པ་འདི་བསྒོམ་བྱ་བ་མེད་པ་དེ་ཕྲི་ལི་ལི་བསྐུལ་ལེགས་པར་འཇུར་ལ་བཏབ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་ཡེངས་སུ་མི་འཇུག་པ་ཐུན་ཐུང་ལ་གྲངས་མང་བ་བྱ། གློད་པ་འཁྲུལ་འཁོར་ལྟ་སྟངས་བཅས། འདི་སྒོམ་གྱི་དམིགས་གཏད་གང་ཡང་མེད་ཅིང་སེམས་ཁོ་རང་རང་ལུགས་སུ་གློད་བཟོ་མེད་བདག་མེད་གཉེར་མེད་གར་ཐོད་ཐོད་དུ་གཞག །འབོལ་ལེ་ལྷོད་དེ་རང་བབས་སུ་ཆམ་གྱིས་རྩོལ་སྒྲུབ་མེད་པར་བུ་ཆུང་ལྟོས་འགྲངས་པའམ་སོག་མ་ཕོན་ཐག་ཆད་པ་བཞིན་ལྷོད་དེ་བཞག་ལ་དེའི་ངང་ནས་མ་ཡེངས་ཙམ་གྱི་དྲན་པ་ཡུད་དེ་བ་བྱ། དེ་མིན་
ཅི་ཡང་མི་སྒོམ་པར་རང་ལུགས་སུ་བཞག །ཐུན་ཅུང་རིང་ཙམ་བྱ། ལྷན་ནེ་གནས་པ་དང་བཤིག་ནས་ངལ་གསོ། །ཐུན་བར་ལའང་དྲན་པའི་རྩིས་ཟིན་ཙམ་བྱ། ལྡོག་སྒོམ་བྱེད་ན་མ་ཡེངས་པའི་དུས་རྣམ་རྟོག་མི་ཡོང་ནམ་ཡེངས་པའམ་རྐྱེན་གློ་བུར་བ་ལ་བརྟེན་རྣམ་རྟོག་མང་པོ་ལྡང་ཚེ་དེ་སྤོང་ངམ་ཞེ་ན་མི་སྤོང་པར་དེ་ཉིད་སྐུ་དྲིན་ཅན་དུ་བལྟས་ཏེ། ཁྱད་རང་འགྱུ་རྒྱུ་ཅི་ཡོད་འགྱུས་ཤིག་ཅེས་འགྱུས་བཅུག །ཡང་གཅིག་སྐྱེས་གཉིས་སྐྱེས་ངོས་ཟིན་པར་བྱས། སྤང་ཡང་མི་སྤང་རྗེས་སུ་ཡང་མི་འབྲང་། གནས་པ་ལ་དགའ་བ་དང་འགྱུ་བ་ལ་མི་དགའ་བ་དང་སྒོམ་མ་བྱུང་དོགས་ཤིང་བཟང་པོ་ཡོང་དུ་རེ་བ་སོགས་རེ་དོག་གང་ཡང་མི་བྱེད་པར་རྟོག་པ་དེ་ཀ་སེམས་འཛིན་གྱི་རྟེན་དུ་བྱས། རྟོག་པ་བཀག་ནས་མི་རྟོག་པ་ཆེད་དུ་མི་སྒྲུབ་པར་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ཡུལ་དུ་བྱས་ཏེ་ཐོག་ཏུ་ཞོག་དང་རྟོག་པ་རང་ཞིར་སངས་ནས་མི་རྟོག་པ་ངང་གིས་འཆར་བས་དེ་ལྟར་ཉམས་ལེན་བྱ་བ་དང་བདུན། ༈ །དེ་ནས་ཞི་གནས་སྐྱེ་ཚུལ་དང་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི་ཞི་གནས་མཚན་ཉིད་པ་སེམས་རྣམ་རྟོག་དང་
མཚན་འཛིན་གྱི་གཡེང་བ་ཐམས་ཅད་ཞི་ཞིང་། བྱིང་རྒོད་རྨུགས་གསུམ་དང་བྲལ་བར་མི་རྟོག་པའི་ངོ་བོར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་སྔར་གྱི་རྩོལ་བ་དང་བཅས་པ་དེ་ད་རྩོལ་བ་ལ་མ་ལྟོས་པར་སླ་ལ་བདེ་བ་གུ་ཡངས་པ་སྐྱོར་བདེ་བ། སྒོམ་ལས་ལངས་དུས་ཀྱང་སེམས་གང་དུའང་མི་འགྱུར་བར་དེ་ཀར་སྐོར་རེ་སྡོད། འགྲོ་འདུག་སོགས་ཀྱི་ཚེའང་ཤེས་པ་དལ་ལ་ལྷུན་ཆགས་པ་ལྷོད་དེ་ཤིག་གེ་མེ་རེ་སྣང་བ་ཟི་བུན་བཀྲག་མེད་དུ་ལོང་ངེ་ཡུལ་ལ་ཆེད་དུ་ཤེས་པ་མ་བཅུག་ན་ཡུལ་གྱི་སྤུ་རིས་མི་ཟིན་རྣམ་གཡེང་ལ་བློ་མི་འཇུག །བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་ཆ་མཉམ་པའི་གསུམ་ག་ཡོད་པ་ལ་གང་རུང་ཞིག་ཤས་ཆེ་བ་མཐོང་ཉམས་ཐོས་ཉམས་མངོན་ཤེས་རྫུ་འཕྲུལ་ཡང་དུ་མ་འབྱུང་ཞིང་རྟགས་བཅུ་སོགས་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་འཆར་བའི་ཞི་གནས་སྐྱོན་མེད་དེ་བཞིན་ཡང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ། འདི་ལྷག་མཐོང་སོགས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བའི་གཞི་ཡིན་ཞིང་འདི་སྐབས་སུ་ལུས་ལ་ན་ཚ་སེམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་རྨི་ལམ་བཟང་ངན་མངོན་ཤེས་རྫུ་འཕྲུལ་བདེ་གསལ་མི་
རྟོག་པ་སོགས་ཉམས་བཟང་ངན་ཅི་བྱུང་ཡང་ཆགས་ཞེན་མི་བྱེད་པར་སྙིང་པོ་མེད་པར་ཐག་བཅད་དགའ་སྡུག་གི་བསམ་མནོ་གང་ཡང་མི་བྱ། གལ་ཏེ་ཉམས་ལ་ཞེན་ཚེ་ཁམས་གསུམ་པའམ་འཁོར་བར་འཁོར་བའི་རྩ་བ་བྱེད་སྲིད་པ་ལས་མི་གྲོལ། འདི་ཙམ་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ལའང་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཕན་པ་མེད་པས་མདོར་ན་ཉམས་རྟོགས་གང་ལའང་ཞེན་ན་ཕུང་། དེ་ལ་མི་ཆགས་ཤིང་ཞེན་འཁྲིས་མེད་པའི་ངང་ནས་ཡུན་བསྲིངས་ཏེ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་སྐྱ་བར་ནས་བཏོན། སྡུག་བསྲན་བསྐྱེད་དེ་བསྒོམས་ན་ཡོན་ཏན་བསམ་ལས་འདས་པས། དེ་ལྟར་སློབ་པར་བྱ་ཞིང་ཉམས་གོ་བ་རྟོགས་པ་སྐྱེ་ཚུལ་དངོས་རྣམས་དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀས་མ་ནོར་བར་བྱས་ཏེ་ངོ་འཕྲོད་ངེས་བྱ་ཞིང་།

直译简体中文
如果上述三种安住尚未生起，应继续精进，通过紧松逆修三种方式来修持：其中"紧"是指身体姿势、目光注视、调服意识，以戒律约束，一刻也不允许散乱，如同走在独木桥上一般，无需观想所缘，而是警觉清明地专注，一刻也不散乱，采取短时多次的方式。"松"是指像[练习]瑜伽一样调整目光，没有任何修行的所缘执著，让心自然松开，无造作，无我执，无操心，随意安放。柔软、放松、自然安住，无造作努力，如同吃饱的婴儿或断裂的绳索般松弛安住，在此状态中只需保持片刻不散乱的正念。除此之外，不修任何东西，自然安住。采用稍长的禅修时段，平静安住后休息恢复。座间也应保持正念的掌控。
进行"逆修"时，在不散乱状态下不会生起妄念，但一旦散乱或依靠突然的因缘，许多妄念生起时，是否应该断除它们？不应断除，而应视它们为恩人，任其自由："随便你怎么变都无所谓，尽管变吧"，让它们变化。同时要认出每一个生起的念头，既不断除也不追随。不要对安住生起欢喜，对动摇生起不喜，不要担心修行没有成功，不要期待生起好的体验，不要有任何希望或顾虑，而是将那妄念本身作为摄心的依靠。不要阻止妄念来修无念，而是以妄念本身为对象，直接安置其上，妄念自然平息，无念状态自然显现，应当如此修习，为第七法。
接下来讲解止(禅定)的生起方式与介绍：真正的止是心平息一切妄念和执相的散乱，远离昏沉、掉举、昏暗三者，一心安住于无念的本性中。先前需要努力，而现在不依赖努力，变得轻松、舒适、宽广、易于持续。即使出定时，心也不会改变，仍然保持那种状态。行走等活动时，心也缓慢、自然下沉，松弛、明朗，外境呈现模糊无光泽状态。若不刻意将心投入对境，则无法辨别对境的细微特征，心不进入散乱。乐、明、无念的体验平等存在，但其中一种可能较为突出，会产生多种见、闻等体验和神通变化，出现十种征相等，这样无过失的止会生起在心相续中。
这是一切功德如胜观等生起的基础。此时，无论身体有病痛、心有痛苦、梦境好坏、神通变化、乐明无念等任何好坏体验生起，都不应执著贪恋，要确定它们无实质，不生起喜忧想法。若对体验执著，则可能成为三界或轮回的根本而不得解脱。这些体验外道也有，但无益处。总之，对任何证悟体验执著都会导致失败。对它不执著、不贪恋，长期坚持，以精进从中提炼精华，生起忍耐而修持，则功德超越想象。应当如此学习，对于体验、理解、证悟的生起方式等，师徒二者都应不错误地确保理解无误。
;


 དེ་ལྟར་སློབ་པར་བྱ་ཞིང་ཉམས་གོ་བ་རྟོགས་པ་སྐྱེ་ཚུལ་དངོས་རྣམས་དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀས་མ་ནོར་བར་བྱས་ཏེ་ངོ་འཕྲོད་ངེས་བྱ་ཞིང་། གཙོ་བོར་འདོད་ཡོན་ཚེ་འདིའི་ཆེད་དུ་མ་ཞེན་པར་བླ་མར་མོས་གུས་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པ་འགྲོ་དྲུག་ལ་བྱང་སེམས་འབྱོངས་པ། ཡེངས་མེད་དུ་དྲན་པའི་རྩིས་ཟིན་པ་ལོང་མེད་ཀྱི་བློ་སྣ་ཐུང་སྦུད་པ་ཞེ་བཅད་ཅན་མི་ཆོས་དང་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་དབང་དུ་མ་སོང་བར་བྱ་བ་གལ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་
ཞིང་། དེ་ལྟར་སྐྱོན་དང་བྲལ་བར་ཉམས་སུ་བླངས་ན་ཉམས་རྟོགས་རྣམས་འབད་མེད་དུ་སྐྱེ་བས་དེ་ལྟར་ནན་ཏན་བྱེད་པ་དང་བརྒྱད་དོ།

直译简体中文
应当如此学习，对于体验、理解、证悟的生起方式等，师徒二者都应不错误地确保理解无误。最重要的是不要贪恋享乐和今生，对上师生起真实不造作的虔诚，对六道众生修炼菩提心，保持不散乱的正念觉察，培养无暇短视的决断心，不受世间八法和人间世俗的控制，这一点极其重要。如此远离过失而修持，则证悟体验会自然无勤地生起，因此应当精勤努力，这是第八法。


 ༈ །གཉིས་པ་ལྷག་མཐོང་ནི། ལུས་གནད་སྔར་ལྟར་བཅས་ལྟ་སྟངས་སྐབས་འདིར་གལ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས་མིག་ཚམ་ཚུམ་ཡ་ཡོ་གྱ་གྱུ་མེད་པར་མདུན་གྱི་བར་སྣང་སྟོང་པའི་དཀྱིལ་འདིར་ཐད་ཀར་འབུར་ཚུགས་སུ་གཏད་ཏེ་ཧ་རེ་བལྟ། སེམས་གནས་པ་སྐྱོན་མེད་དེའི་ངང་ནས་རང་ལུགས་སུ་བཟོ་མེད་བདག་མེད་གཉེར་ཁ་མེད་པར་རང་བབས་སུ་ཆམ་བཞག་དེ་ལ་ཅུང་ཟད་ངར་སྐྱེད་ལ་སལ་ལེ་ཧྲིག་གེ་མ་ཡེངས་པའི་དྲན་པ་ཡུད་དེ་བ་བྱས་ལ། ཞི་གནས་བཟང་བདོའི་དུས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཆེར་ལྟོས་ལ་དེའི་ངོ་བོ་ཁ་དོག་གཟུགས་དབྱིབས་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་ཡོད་མེད་ཕྱི་ནང་གར་གནས་གནས་པ་དེ་ཀ་མ་གཏོགས་གཞན་ལོགས་སུ་ཤེས་རྒྱུ་ཨེ་འདུག་ཅི་ཡང་ངོས་གཟུང་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཅང་མེད་གཅིག་འདུག་གམ་གནས་པའི་ངང་ནས་ངོས་གཟུང་མེད་པའི་ཤེས་པ་ས་ལེ་ཡེར་རེ་ལྷང་ངེ་བ་ངག་ཏུ་སྨྲ་མི་ཤེས་པ་
ཞིག་འདུག །གནས་པའི་ངོ་བོ་དེའང་ཤེས་པ་ནག་ཐོམ་མེ་བ་ཞིག་འདུག་གམ་གསལ་ལེ་ཧྲིག་གེ་རྗེན་ནེ་བ་ཞིག་འདུག །འདིར་གནས་ལུགས་ཀྱི་མཚང་གནད་འགག་ཐམས་ཅད་ཡོད་པས་གོ་ཡུལ་དང་རྣ་ཐོས་དང་ཆོས་སྐད་མཐོ་བ་ཉམས་རྟོགས་བཟང་བཟང་པོའི་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱིས་བཅིངས་པའི་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་པར་སྐྱེས་ཁ་བའི་རང་མགོ་རང་གཡོགས་བྱས་ན་རང་བསླུས་ཤིང་རབ་བྱུང་ཡིན་ན་མི་ཆོས་བླ་མའི་བརྫུན་གྱིས་སྡོམ་པ་ཡང་ཉམས་པས་རང་གིས་ཉམས་ལེན་རྡོ་རུས་གཏུགས་ནས། རྣམ་རྟོག་གི་ཕར་ལྷེན་པ་བཏབ་པ་མ་ཡིན་པར་རང་གི་ནང་ནས་ཚུར་ལ་སྒོམ་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེས་པའི་མྱོང་རྟོགས་གཤའ་མ་ཞིག་དགོས་པས་རིག་པ་འཇུར་བཏབ་ནས་ལྟ་ཡང་ངལ་གསོ། ཡང་ལྟ་བ་སྟེ་གནས་པའི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ལྟ་དགོས་ཤིང་འདི་སྐབས་རྣམས་སུའང་འཇོག་ཚུལ་གསལ་དངས་མདངས་དང་ལྡན་པ་ཉི་མ་སྤྲིན་བྲལ་ལྟ་བུར་གཞག །སྐབས་སུ་ཤེས་པ་ཧུར་ཕྱུང་ནས་ངོ་བོ་ལ་ལྟ་བ་ལ་འབད་པ་ངོ་སྤྲོད་བཏབ་ཚུལ་དང་པོ་ཡིན་པས། བླ་མས་ཀྱང་སློབ་མའི་
རྒྱུད་ཚོད་དང་མཐུན་པར་གཅུན་ཞིང་འདྲི། འགའ་ཞིག་ལ་བསླབ་རུང་བྲིད་ཅིང་ཡང་དྲི་སྟེ་གོ་བ། ཉམས། རྟོགས་པ། མྱོང་བ། ཆོས་སྐད་རྣམས་མ་འདྲེས་པར་ངོ་སྤྲད། སློབ་མས་ཀྱང་དེ་ལྟར་འབད་དེ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ལྟ་བ་དང་གཅིག ༈ །ཡང་གཞི་རྩ་བཅད་དེ་འགྱུ་ཐོག་གམ་རྣམ་རྟོག་གི་རྒྱུ་བ་རྩད་བཅད་ནས་ངོ་སྤྲོད་བྱ་བ་ལུས་གནད་ལྟ་སྟངས་སྤྱོད་ལམ་སོགས་སྔར་བཞིན་བྱས་ནས། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ངང་དུ་སིང་ངེ་ལྷོད་དེ་དེ་ལས་རྣམ་རྟོག་གློ་བུར་བ་ཞིག་ཐོལ་སྐྱེས་པའམ་ཡང་ན་ཇི་ལྟར་འོས་པ་ཞིག་ལ་རྣམ་རྟོག་སྤྲོས་ཏེ། འཕྲོས་པའི་ཤེས་པ་དེའི་ངོ་བོ་ལ་ལྟ། འཕྲོ་དུས་ལ་ལྟ། འཕྲོས་པའི་གནས་ལ་བལྟས་ཏེ། ཁ་དོག་དབྱིབས་སྐྱེ་ས་གནས་ས་འགག་ས་ཇི་ལྟར་ཡིན། ཕྱིར་གནས་སམ་ནང་ལུས་ལ་གནས། ནང་ནའང་སྙིང་དབུས་སོགས་ལུས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་གང་དུ་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་དང་འཕྲོ་ཞེས་བརྟག །སེམས་དེ་དངོས་པོར་འདུག་གམ་དངོས་མེད་དུ་འདུག །སྐྱེ་འགག་ཁ་དོག་དབྱིབས་སོགས་ཨེ་
འདུག །འདུག་ན་ཅི་འདྲ་ཞིག་འདུག །མི་འདུག་སྙམ་པའི་སྐད་དེ་བ་ཞིག་འདུག་གམ་འདི་ཡིན་སྙམ་རྒྱུ་ཡང་མེད་ལ་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་སོགས་ཤེས་རྒྱུ་ཡང་ཡོད་པ་ཞིག་འདུག་རྟོག་པ་ལ་ལྟ་དུས་དེར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་སྤྲོས་བྲལ་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ཞིག་གམ་རྟོག་པ་དེ་ལ་བལྟས་པས་རྗེས་མེད་དུ་ཤིགས་ཤིགས་འགྲོ་ཡིན་གང་འམ་རྟོག་པ་སྐྱེས་ཚད་ངོས་གཟུང་མེད་པར་ཤར་ཨེ་འདུག་ལྟ། ངོས་བཟུང་མེད་པར་ཤར་འདུག་ན་དེ་དུས་ངོས་གཟུང་ཆ་མི་འདུག་སྙམ་པ་འདུག་གམ་མི་འདུག །རྣམ་རྟོག་འགྱུས་སམ་འགྱུར་བཅུག་ནས་དེའི་ངོ་བོ་ལ་འགག་མེད་འཛིན་མེད་དུ་ལྟ། དེ་ལ་བདེ་འམ་མ་བདེ་ན། བདེ་མི་བདེ་སོ་སོའི་ངོ་བོ་ལ་ལྟ། རྣམ་རྟོག་ཅི་མང་གྱིས་ལ་ལྟོས། ཉོན་མོངས་དུག་ལྔ་སོགས་དྲག་པོ་སྐྱེས་སམ་བསྐྱེད་ནས་དེ་ལའང་ལྟ།

直译简体中文
第二，胜观：身体姿势如前所述，但在此阶段目光注视尤为重要，眼睛不应眨动、歪斜或弯曲，而应直视前方虚空的中央，眼睛睁开注视。从无过失的心安住状态中，自然无造作，无我执，无操心，自然安置，稍微提起精神，清晰明朗地保持不散乱的短暂正念。
应当密切观察止观良好时心的本性，观察其本性是否有颜色、形状，是否有生住灭三者，是否存在，是在内在还是外在，除了那个安住之外是否另有所知，是否是无法认定的空性，或者是在安住状态中无法认定但清晰明亮的意识，无法用言语表达。
安住的本性是一种暗昧不明的意识还是清晰明亮坦露的意识？此处包含了实相的全部关键点，因此不应满足于听闻理解和高深佛法名相，也不应执著于世间八法的良好体验，若未真正在自心中生起而伪装已生起，则是自欺，若是出家人，则以人间虚假的谎言也会破坏戒律。应当自己的修行磨到骨头，不是将妄念强行往外推，而是需要从自身内部向外，通过修行力生起的真实体验，因此应集中意识观察，然后休息，再次观察，必须观察安住心的本性。在所有这些情况下，安置的方式应当清晰明亮有光彩，如无云的太阳。
有时提起警觉心，努力观察其本性，这是第一种认知指示方法。上师也应根据弟子的根器调服并询问，对于某些可教导的人，引导并反复询问，清楚区分理解、体验、证悟、感受和佛法术语。弟子也应如此努力观察心的本性，这是第一法。
再者，切断根基观察动荡或妄念活动：身体姿势、目光和行为如前所述，在具有乐、明、无念三者的状态中，轻松放松，从中突然生起一个妄念，或者根据适合的方式故意散发妄念，然后观察那个散乱意识的本性。观察散乱的时刻，观察散乱的处所，其颜色、形状、生起处、安住处、消失处如何？是在外界还是在身体内？若在内部，是在心中央等身体内外何处，以何种方式安住和散乱？
这个心是实有还是非实有？是否有生灭、颜色、形状等？如果有，是什么样的？是一种"似乎不存在"的感觉，还是连"这是什么"的概念都没有，无生无灭等可知的状态？观察妄念时，是否一切妄念都是空性、离戏、# 直译简体中文
其次，胜观。保持如前身体姿势，此时目光注视极为重要，眼睛不眨动、不晃动、不歪斜，直接平视前方虚空中央，目光坚定明确地望着。在无过失的心安住状态中，自然无造作、无我执、无操心地安放，稍加振奋精神，明晰清澈地保持不散乱的片刻正念。
当止观良好时，应观察心的本性，看它是否有颜色、形状，是否有生住灭三者，是否有内外，安住之外是否还有其他可知之物，是否只是无法指认的空无，或者在安住状态中有一种无法言说的清晰明了觉知。安住的本性是暗昧迷糊的意识还是清明透彻、赤裸的觉知？
此处包含了实相的所有关键点，若未在心相续中真实生起而只是基于理解范围、耳闻、高深佛法术语或好的证悟体验——这些被世间八法束缚的经验，却假装已生起，就如自欺欺人。若是出家人，则因欺师妄语而破戒。因此，必须自己修行至极限，不是将妄念投射出去，而是通过自己的修行力量从内在生起真实的体验与证悟，应当警醒观察，然后休息，再次观察。
必须观察安住心的本性，此时安住方式应当清晰明亮光彩，如无云之日。有时要振作精神努力观察其本性，这是第一种介绍方法。上师应根据弟子的根器调教并询问，对某些人可循序渐进地引导再询问理解，应不混淆地分别介绍理解、体验、证悟、感受和佛法术语的区别。弟子也应如此努力观察心的本性，这是第一法。
另外，切断根基后观察动态或妄念活动的介绍方法：保持如前的身体姿势、目光注视和行为等，在具有乐明无念三者的状态中轻松安住，从中自然生起一个突然的妄念，或者故意引发适当的妄念，然后观察那散乱心的本性、散乱时的状态、散乱的处所。观察它的颜色形状，从何处生起，住于何处，在何处消失。是存在于外部还是内在身体中？若在内部，是在心脏中央等身体内外何处，以何种方式存在和散乱？
检验那心是实有还是非实有？有无生灭、颜色、形状等？若有，是什么样的？是否只有"似乎不存在"的感觉，或者既无所谓"这是"的对象，也无生灭等可知之物？观察念头时，是否所有念头都是空性、离戏、无生灭的，或者观察念头后它们是否无痕迹地消散，或者所有生起的念头都是无法指认的显现？若是无法指认的显现，那时是否有"无法指认"的念头，或者没有？
让妄念运动或使其活动，然后以无阻碍、无执著的方式观察其本性。观察是否感到舒适或不舒适，观察舒适不舒适各自的本性。尽量观察多种妄念。生起或引发强烈的五毒烦恼等，也观察它们。
;


 ཉོན་མོངས་དུག་ལྔ་སོགས་དྲག་པོ་སྐྱེས་སམ་བསྐྱེད་ནས་དེ་ལའང་ལྟ། རྟོག་པ་རང་དང་རྟོག་པའི་ཡུལ་དང་དེ་སྔ་ཕན་གྱི་རྟོག་པའམ་སེམས་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་འདུག་སོགས་ཀྱང་ནང་ནས་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་ངེས་ཐག་ཆོད་པར་ལྟ། རྟོག་པའི་ངོ་བོ་གསལ་རིག་རྗེན་པར་མཐོང་ན་སྔར་གནས་པའི་སྟེང་གི་མཐོང་
བའི་གསལ་རིག་རྗེན་པ་དང་ད་རེས་ད་རྟོག་པའི་སྟེང་དུ་མཐོང་བའི་གསལ་རིག་རྗེན་པ་དེ་གཉིས་ལ་ཁྱད་ཨེ་འདུག་ལྟ། མ་ཆོད་ན་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ཚུར་བཀུག་ནས་གསལ་རིག་ལ་བཞག་སྟེ་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པར་རྟོག་པ་ཐོལ་སྐྱེས་པར་ཐོག་མའི་ཐ་མལ་ཤེས་པ་གང་གིས་ཀྱང་མ་བསླད་པ་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ལྟ་བ་ཡིན་པས་ལེགས་པར་ལྟ་བ་སོགས་མདོར་ན་འཆར་ཚུལ་དང་གོ་བསྟུན་ནས། དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀས་ཤན་ཕྱེད་པར་བྱས་ཏེ། ཕུ་ཐག་དང་གཞི་རྩ་བཅད་དེ་ལྟ་བ་ངོ་སྤྲོད་དང་བལྟ་ལུགས་དེ་ལ་ནན་ཏན་བྱ་བ་དང་གཉིས། ༈ །ཡང་སྣང་སེམས་དབྱེར་མེད་དུ་ངོ་སྤྲོད་ཕྱིར་སྣང་ཐོག་ནས་ལྟ་བ་ཡང་ལྟ་སྟངས་ལུས་གནད་སྔར་བཞིན་ལ་ཡུལ་ངེས་པ་ཅན་ཀ་བུམ་མམ་སྐུ་བརྙན་ནམ་རི་རབ་ལྟ་བུའམ་བར་སྣང་གི་གཟུགས་ཇི་ལྟར་འོས་པ་ཞིག་ལ་མིག་དང་དམིགས་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཏད་ནས་དེ་ལ་ཅེར་ལྟ། དེ་ཐོག་ཤེས་པ་གློད་ལ་ཅུང་ཟད་བཞག །ཡང་ལྟ་དེ་བཞིན་རྣ་བའི་ཡུལ་གྱི་སྙན་མི་སྙན་ཆེ་ཆུང་ཐ་དད་ཡོད་མེད་རང་དང་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་
སོགས་ལ་སྒྲའི་ངོ་བོ་ལ་ལྟ། དེ་བཞིན་སྣའི་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་དྲི་བཟང་པོ་ངན་པ་ལྕེ་ལ་རོ་ཞིམ་མི་ཞིམ་ལུས་ལ་རེག་བྱ་བདེ་སྡུག་ཚ་གྲང་ན་ཚ་ཟུག་གཟེར་སོགས་གང་ཤར་བ་དེ་ལ་ལྟ། དེའི་དུས་ན་སྣང་བ་དེ་འགག་འགྲོ་ཡིན་འདུག་གམ་རང་དང་སྣང་བ་གུད་ན་སྣང་ངམ་སེམས་ལ་སྣང་བ་ཚུར་འཆར་གདའམ་སེམས་ཀྱིས་སྣང་བས་འདི་སྣང་བའོ་ཞེས་པར་བཟུང་མཆིས་སམ་སྣང་བ་དང་སེམས་དབྱེར་མེད་པས་ཡུལ་མེད་སྣང་སྟོང་དུ་ལྷང་ངེ་ཡོད་པ་ལགས། ཞེས་ལྟ་བ་ལྟ་མཁན་གྱི་རྟོག་པ་དང་ཡུལ་ལྔ་པོ་གང་རུང་རེ་ལ་ལྟ་བ་སྤེལ་ལ། དེ་གཉིས་ཁྱད་ཨེ་འདུག་བལྟས་ཏེ་ཡུལ་སྣང་བ་དང་ཡུལ་ཅན་རྟོག་པའི་ཁྱད་པར་ཅི་འདུག་ལྟ། ཡུལ་ལ་བལྟས་ཚེ་ཡུལ་དེ་ཕ་གིར་ལམ་མེ་འདུག་ན་དེ་སྐད་སྙམ་པའི་ཀད་དེ་བ་ཞིག་འདུག་གམ་དེ་སྐད་སྙམ་པའང་མེད་པར་ཡུལ་དེའང་མ་འགགས་ཐལ་ལེ་བ་དེ་ལ་ལྟ་བྱེད་ཀྱི་སེམས་དེའང་འཛིན་མེད་གསལ་མེད་དུ་ཤིག་གེ་དེ་གཉིས་ཐ་དད་ཀྱང་མེད་པ་འདྲ་བ་ལ། དེ་སྐད་ཐ་དད་མེད་པའོ་སྙམ་རྒྱུ་གང་ཡང་མེད་པ་ཞིག་འདུག །ཡུལ་ཕ་གིར་
ལམ་མེ་འདུག་སྙམ་པའི་ཀད་དེ་བ་ཞིག་འདུག་ན་དེ་སྐད་སྙམ་པའི་ཀད་དེ་བ་དེ་ཀ་རང་ཅི་འདྲ་ཞིག་འདུག་ལྟ། དེ་བཞིན་ལུས་སེམས་གཉིས་ཀྱང་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་ཡིན་ལྟ། གཅིག་ན་ལུས་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་དང་སེམས་ཉིད་སྐྱེ་འཇིག་བྲལ་བ་རྟག་པ་གཉིས་གཅིག་གམ་ཐ་དད་ན་ལུས་སེམས་གཉིས་སོ་སོར་ངོས་གཟུང་དགོས་པ་ལ། སེམས་ནི་འདི་ན་གནས་མེད་པར་ལུས་མགོ་མཇུག་མེད་པར་ཁྱབ་ནས་ཚོར་བ་མྱོང་བ་དེ་ཅི་ཡིན། ལུས་སེམས་རྟེན་བརྟེན་པ་ཡིན་ཞིང་ལུས་ཕྱི་སེམས་ནང་ན་མི་དང་གོས་བཞིན་དང་ཚོར་བ་མྱོང་བ་དེའང་ལུས་གཅིག་པུས་ཚོར་སྙམ་དུ་སེམས་ན་རོས་ཀྱང་ཚོར་དགོས་ལ་སེམས་ཀྱིས་ཚོར་ནས་དེ་གཉིས་ཐ་དད་ན། སེམས་ལ་ནི་གསོད་གཅོད་གང་ཡང་བྱེད་མི་ཐུབ་པ་ལ། ལུས་ལ་ཚེར་མ་ཟུག་པ་སེམས་ཀྱིས་ཚོར་ན་དཔེ་རྟེན་གོས་མེས་ཚིག་ན་བརྟེན་པ་མི་མེས་ཚིག་པ་དང་ཅིས་མི་མཚུངས། དེས་ན་ལེགས་པར་བལྟས་ཏེ་ཐག་ཆོད་པར་བྱ་དགོས་པས། འདི་སྐབས་སུའང་བྱུང་ཚོར་ཐམས་ཅད་ཆུ་དང་རླབས་ལྟར་སེམས་སུ་
ཤེས་ཏེ་བཞག་ལ་དེའི་ངང་ནས་གནས་ལུགས་ཕུ་ཐག་བཅད་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ལྟ་བ་དང་གསུམ། ༈ །ཡང་སེམས་བསལ་སྟོང་དུ་ཡེ་རེ་གནས་དུས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ལྟ། ཡང་རྣམ་རྟོག་ཞིག་འགྱུར་བཅུག་ནས་དེའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་ཏེ། གནས་འགྱུ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཅིག་གམ་ཐ་དད་ལྟ། དེ་ལྟར་བལྟས་པས་ཐ་དད་པར་མཐོང་ན་ཐ་དད་ལུགས་ཇི་ལྟར་འདུག །

直译简体中文
生起或引发强烈的五毒烦恼等，也观察它们。观察念头本身、念头的对象以及之前的念头或心之间有什么差别等，从内在确切地断除增益，做出决断性观察。若见到念头的本性是的明觉，则应观察之前安住状态中所见的明觉与现在念头上所见的**明觉二者有何差别。若未确定，不是将那个念头拉过来安置于明觉中观察，而是观察突然生起的念头最初未被任何凡常意识所染污的本性，这才是正确的观察。总之，根据显现方式和理解程度，师徒二人都应辨别清楚，彻底切断根源，精勤于认知见解和观察方法，这是第二法。
还有，为了介绍显现与心不二，从显现方面观察：保持如前的目光注视和身体姿势，将眼睛和心专注地对准确定的对境，如柱子、瓶子、佛像、须弥山或虚空中的形状等适宜的对象，直视它，在其上放松心识稍加安置。同样地观察听觉对境的悦耳不悦耳、大小不同、有无、自己或他人所说的言语等，观察声音的本性。同样观察嗅觉所感知的香气或恶臭，味觉感知的美味或不美味，身体感知的触感如乐苦、冷热、疼痛等任何显现。
此时，观察那显现是否消失，是显现在自己之外还是显现在心中，还是心执取显现认为"这是显现"，还是显现和心不可分离，因而无对象、显空明晰地存在？如此，交替观察能观的心和五种感官对象之一，看二者有何差别，观察对象显现和主体念头有何差别。
观察对象时，若觉得对象清晰存在于彼处，是否有"如是认为"的想法，或者无此想法而对象未阻碍地明显存在，而观察的心也无执著无明显地清净，二者似乎并无差别，但也没有"无差别"的想法？若有"对象清晰存在于彼处"的想法，则观察那个想法本身是什么样的。
同样观察身心二者是一还是异。若为一，则生灭的身体和离生灭、恒常的心是一还是异？若是异，则应分别辨认身心二者，但心无住处而遍满全身无头尾，那感受体验是什么？身心是能依所依关系，身在外心在内如人和衣，若认为感受体验只由身体感知，则尸体也应有感觉；若由心感知而二者不同，心不能被杀害或切割，而身体被荆棘刺伤时心感知痛苦，这与依靠者衣服被火烧而被依靠者人被火烧有何不同？因此应仔细观察做出决断。
在此阶段，一切生起的感受如水与波浪般了知为心，安住于此状态，为了断定实相的根本而如此观察，这是第三法。
再者，观察心澄净空明安住时的本性。再让一个妄念活动起来，观察其本性，看安住与变动两者的本性是一还是异。如此观察，若见为不同，则观察其不同的方式如何。


 དེ་ལྟར་བལྟས་པས་ཐ་དད་པར་མཐོང་ན་ཐ་དད་ལུགས་ཇི་ལྟར་འདུག །གནས་འགྱུ་གཉིས་པོ་དེ་སྐུད་པ་ཐང་ལ་བརྐྱང་བ་ལྟར་ཤེད་མཉམ་དུ་སྒྲིལ་ནས་རེས་མོས་ཀྱིས་འཆར་འདུག་གམ། གནས་པ་ས་གཞི་ལྟ་བུ་ལ་འགྱུ་བ་ཤིང་སྐྱེས་པ་ལྟར་སྐྱེ་བར་འདུག་གམ། སྦྲུལ་ལམ་ཐག་པ་འཁྱོག་པ་ལྟར་གཉིས་པོ་གཅིག་ཡོད་ན་གཅིག་མི་ཡོང་བ་གནས་ཙ་ན་མི་འགྱུ་འགྱུ་ཙ་ན་མི་གནས་པ་ཞིག་འདུག་དེའང་འགྱུ་བ་ནི་མི་འགྱུ་དགུ་འགྱུ་སྣ་ཚོགས་འཕྲོ་བ་ཡིན། གནས་པ་མི་འགྱུ་བར་གནས་པ་ཡིན་པས་དེ་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་ཞིང་། ངོ་བོ་ཐ་དད་སྙམ་ན་དེ་གཉིས་ལ་ཁ་དོག་དབྱིབས་སོགས་ལ་ཁྱད་པར་འདུག་གམ་སྐྱེ་གནས་འགག་གསུམ་འདས་མ་འོངས་ད་ལྟར་སོགས་དང་། རྟག་མི་རྟག་ལྟ་བུ་གང་འདྲ་
ཞིག་གི་ཁྱད་པར་འདུག་ཀྱང་ལྟ། ཡང་རྣམ་རྟོག་སྒོམ་དུ་ཤེས་ན་གནས་འགྱུ་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ལས་མི་འདུག །འཆར་ལུགས་རེ་མོས་སུ་འཆར་ཞིང་གནས་དུས་འགྱུ་མཁན་དང་འགྱུ་དུས་གནས་མཁན་གང་ཡང་མི་གདའ། ཆུ་དང་རླབས་བཞིན་དུ་སེམས་གཅིག་པུའི་འགྲོས་སམ་བྱེད། འབའ་ཞིག་ཏུ་འདུག་པ་གནས་འགྱུ་གཉིས་ཀ་གསལ་སྟོང་རྗེན་པ་དེ་ལས་མ་འདས་པར་འདུག་པར་རྟོགས་ན་ཅུང་ཟད་རྟོགས་པ་ཡིན། འོན་ཀྱང་རྟོག་པ་ཚུར་བཀུག་ནས་སྒོམ་ལ་བཞག་པས་གསལ་སྟོང་དུ་འདུག་གམ་རྟོག་པ་ཡལ་བའི་རྗེས་སུ་གསལ་སྟོང་དུ་འདུག་གམ་རྟོག་པ་ཐོལ་ལེ་བ་དེ་ཀ་གསལ་སྟོང་དུ་འདུག །དང་པོ་གཉིས་ལྟར་སྙམ་ན། ད་དུང་ཀྱང་བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་དྲག་ཏུ་བཏབ་ལ་སླར་ལྟ་བ་ལ་འབད་པས་ཅི་ཞིག་ན་མཐོང་བར་ངེས་སོ།

直译简体中文
如此观察，若见为不同，则观察其不同的方式如何。安住与变动两者是否如绳子铺展在地面上那样平等地缠绕，以交替方式显现？或者是安住如大地，变动如树木一般生长？或者像蛇或弯曲的绳子，二者不能同时存在，安住时不变动，变动时不安住？而且变动是各种不同变化的散发，安住则是不变地安住，因此两者差别极大。若认为本性不同，则观察二者在颜色、形状等方面有何差别，或者在生、住、灭三者，过去、未来、现在等，常与无常等方面有何不同。
若了知妄念为修行，则安住与变动二者本性只是一体。显现方式虽交替出现，但安住时无变动者，变动时无安住者。如水与波浪，仅是一个心的运动或单一作用而已。若了知安住与变动二者皆是**的明空本性，不超出此范畴，则稍有所悟。
然而，是将念头拉过来置于禅修中而成明空，还是念头消失后成为明空，还是那突然的念头本身就是明空？若认为如前两者，则应继续强烈祈请上师，再次努力观察，必定会有所见。


 །ངོ་ལྟ་འདི་རྣམས་བྱས་པས་ཐོད་རྒལ་བའི་རིགས་ཐོག་མར་ལྷག་མཐོང་དེ་ནས་ཞི་གནས་སྐབས་སུ་གཉིས་ཀ་མེད་སྐབས་སུ་གཉིས་ཀ་འཆར། གཅིག་ཆར་བ་ནི་སྔོན་སྦྱངས་ཀྱི་མཐུ་ལས་ཞི་ལྷག་དུས་མཉམ་དུ་བརྡ་བསྟན་
ཙམ་གྱིས་སྐྱེ། རིམ་སྐྱེས་པ་ནི་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བས་འདིར་ཕྱི་མའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པས། འཆར་ཚུལ་ལ་དཔགས་ནས་སྟོན་དགོས་ལ་ལྟ་བའང་གསལ་ཆ་ཡོད་ལ་འཛིན་ཆ་མེད་པ་བུ་ཆུང་ལྟ་ཁང་ལྟ་བ་ལྟར་བཞག་ལ་དེའི་ངང་ནས་ལྟ་བ་ལ་བརྩོན་པ་ཆེན་པོས་འབད་དེ་ལེ་ལོ་སྤངས། ཞེན་ལོག་དགོས་མེད་ངེས་འབྱུང་མོས་གུས་དད་པ་ཡེངས་མེད་ཀྱི་དྲན་པ་བརྟན་པ་མ་བཅོས་པའི་ངང་ནས་རེ་དོགས་གང་གིས་མ་བཅིངས་པར་ཉམས་ལེན་བྱས་རྒྱུ་བའི་ཟབ་ཟོབ་ལ་མ་སོང་བར་ཚེ་ཕྱི་མ་ཁོ་ན་དོན་དུ་གཉེར་ནས་སེམས་ལ་ལྟ་བ་འདི་དག་འབད་ན་ངེས་པར་མྱུར་དུ་ལྷག་མཐོང་གི་ཡེ་ཤེས་འདི་ཙམ་གྱིས་མི་སྐྱེ་ཀ་མེད་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་གནས་འགྱུ་གཉིས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དང་བཞི། ༈ །དེ་ལྟར་ངོར་བལྟ་དང་སེམས་ཀྱི་མན་ངག་དེ་ལྟར་བསྐྱངས་པས་ཕལ་ཆེར་ངོ་སྤྲོད་མ་དགོས་པར་ནང་ནས་རང་རྡོལ་ཡོང་ཞིང་། འགའ་ཞིག་སྐྱེས་ཀྱང་ངོ་མ་ཤེས་པ་དང་། འགའ་ཞིག་གོ་བ་དང་རྣ་ཐོས་སྐམ་པོ་དང་མགྱོགས་པོར་ཉམས་རྟོགས་བཟང་པོ་སྐྱེས་རྒྱུ་བར་འདོད་ནས་མ་སྐྱེས་ཀྱང་
ཆོས་སྐད་མ་འཛོལ་བར་སྨྲ་ཉན་ཡོད་པས། དེ་ལ་བླ་མས་ཀྱང་ཤན་འབྱེད་པར་བྱེད་དགོས། སློབ་མས་ཀྱང་གནད་དུ་བསྣུན་ནས་ཉམས་ལེན་བྱེད་དགོས་པ་ལས་དང་པོ་ངོ་བོ་ལ་ལྟ་དུས་ཀྱི་ངོ་སྤྲོད་ཚུལ་དང་པོ་ནི། སྔར་གནས་པའི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་བལྟ་ཚུལ་སོགས་སྔར་བཞིན་བྱས་པས་གནས་པའི་ངོ་བོ་དེའང་གསལ་ལེ་ཧྲིག་གེ་བ་རྗེན་ནེ་བ་སྟོང་རྐྱང་མིན་པའི་གནས་པའི་ངང་ནས་ངོས་གཟུང་མེད་པའི་ཤེས་པ་སལ་ལེ་ཧ་རེ་ལྷང་ངེ་ཡེ་རེ་ལྷོད་དེ་བ་ཁ་དོག་དབྱིབས་སོགས་འདི་འདྲ་དང་། ངག་ཏུ་སྨྲ་རྒྱུ་འདི་དང་འདི་བཞིན་ཡིན་ཟེར་རྒྱུ་མེད་པར་ངོས་གཟུང་མེད་བཞིན་གསལ་ལ་མ་འགགས་པའི་ཤེས་སེང་ངེ་ཡེར་རེ་རྗེན་ནེ་ལྷང་ངེ་ཧྲིག་གེ་བ་མ་མཐོང་བའི་མཐོང་རྒྱུ་མ་མྱོང་བའི་མྱོང་རྒྱུ་མི་ཤེས་པའི་ཤེས་རྒྱུ་འདི་འདྲ་རང་སྙམ་རྒྱུ་མེད་པར་རང་ལ་ཤར་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་པར་ཁར་འདོན་རྒྱུ་འདི་བཞིན་ཞེས་པའང་མེད་ལ་གཏིང་ནས་ཐག་ཆོད་པ་ཞིག་གིས་གསལ་ལ་སྟོང་པ་ངོས་གཟུང་མེད་པ་གསལ་ལྷན་ནེ་གནས་པ་ཞིག་འདུག་ན་གོ་བ་ཡིན་ན་གྲུལ་མི་ཐུབ་པས་
ཅུང་མི་ཡོང་། ནང་ནས་ཤར་བ་ཡིན་ན་འོ་དེ་ནི་གནས་པ་ལ་ལྷག་མཐོང་ཤར་བ་ཡིན་པས་ངོ་བོ་རྗེན་གྱིས་རྡོ་རུས་གཏུགས་པས་མཐོང་བ་མ་གཏོགས་ངོ་སྤྲོད་སྔས་ན་གོ་ཡུལ་དུ་ལུས་ཏེ་དྲེད་པོར་འགྲོ་སྟེ། རྟིང་སོར་གཞན་གྱིས་ཁྲིད་འདེབས་པ་སོགས་ལའང་གནོད་པས་ངོ་སྤྲོད་མི་འདེབས་རྣམ་རྟོག་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་ངོ་བོ་མི་མཐོང་། ངོ་བོ་མ་མཐོང་བར་ངོ་སྤྲོད་མི་བཏུབ། ངོ་མ་འཕྲོད་ན་སྒོམ་ལམ་དུ་མི་འགྲོ། ཉམས་བཟང་དུས་ཀྱང་བལྟ། ངན་དུས་ཀྱང་གསལ་འདེབས་ཡང་ཡང་བྱ། ཉམས་ལེན་སྐྱོང་ལུགས་བསླབ་པ་ལ་ཁྲིད་ཟེར་བ་ཡིན། སྒོམ་ཤེས་པ་ལ་ཁྲིད་ཚར་བ་ཟེར་བ་ཡིན་པས་དེའི་ངང་ནས་མ་ཡེངས་པར་བསྐྱངས་ནས་ཉམས་རྟོགས་སྐྱེ་བ་ལ་ཚེགས་མེད་པས་ངོ་བོ་མཐོང་ནས་ངེས་ཤེས་འདྲོངས་ཤིང་ཐེ་ཚོམ་ཆོད་པའི་ཕྱིར་ད་ནི་ངོ་སྤྲད་པར་བྱ་བ་ནི། སྤྱིར་སྒོམ་ལ་ཞི་ལྷག་གཉིས་ཡིན་པ་ལས། སེམས་རང་ལུགས་སུ་ལྷོད་བཞག་པའི་དུས་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་རང་སར་ཞི་ནས་རང་ལུགས་སུ་གསལ་ལྷན་ནེ་གནས་པ་འཇིག་རྟེན་ཚེ་འདིའི་རྣམ་གཡེང་ལ་བློ་མི་འཇུག་པ་
བདེ་འབོལ་ལེ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཕྲ་ཉལ་གྱིས་ཞི་ཞིང་། དགེ་བའི་ངོ་བོར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཇི་ཙམ་སྡོད་ཀྱང་རང་དབང་ཡོད་པ་རླུང་འགྲོ་འོང་ཡང་མི་ཚོར་བ་ཞིག་འདུག་གམ་དེ་ནི་ཞི་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན། དེ་ཉམས་གཙོ་ཆེ་རྟོགས་པའི་གོ་མི་ཆོད་དེ་མེད་ཀྱང་མི་རུང་།

直译简体中文
进行这些观察后，顿超根器者最初生起胜观，然后是止，有时二者皆无，有时二者同时显现。一次顿起者因前世修习的力量，止观同时以仅仅开示即可生起。渐次生起者则是逐渐生起，此处主要针对后者而言。应根据显现方式来教导，观察时应保持有明晰无执著，如同小孩观看寺院一般安住，在此状态中以大精进努力观察，断除懈怠。需要具备厌离、无需求、出离心、虔诚信心、不散乱的稳固正念，从自然状态中不被任何希望恐惧所束缚地修持，不陷入浮夸虚伪，只为来世利益而精勤观察心性，这样必定会迅速生起胜观智慧，因此，如此确定安住与变动二者，为第四法。
如此观察本性和修持心的窍诀，大多数情况下无需指点就会从内在自然呈现。有些人虽已生起却未认出，有些人只有理解和空洞的耳闻，或急于期望快速生起良好的证悟体验，虽未生起却能不错误地谈论佛法术语。对此，上师也需要辨别。学生也需精准修持，而非初始时就进行本性认知的指示。
第一种认知方法是：如前观察安住心的本性等，安住的本性并非仅是明晰锐利的空性而已，而是在安住状态中无法指认的意识，清晰、明了、光明、自在、松弛，无法说它有什么颜色形状等特征，无法用语言表达"它是这样那样"，虽无法指认却清晰无阻碍的意识，明净、清澈、、明亮、锐利，一种未见的所见、未经验的体验、未知的所知，没有"就是这样"的想法，虽内在有所呈现却不能说"就是这样"，从内心深处确定的明空无法指认而明亮安住的状态。若只是理解则不稳固，会稍有波动。若是内在呈现，那就是在安住中生起的胜观，是**见到本性的真实体验，而非通过早期指示而留于理解层面成为老油条，这会对后来者的指导等产生妨碍，因此不给予指示。
若妄念未间断则无法见到本性，未见本性则不能进行指示，未能认知则不能成为修行道路，在体验良好时也观察，在体验不好时也反复明确。教导修持方法称为引导，知道如何禅修称为引导完成。如此不散乱地修持则证悟无困难生起，为使见到本性后生起确信断除疑惑，现在进行指示：
一般来说，修行有止观二者。当心自然放松安置时，一切妄念自然平息，自然明亮安住，不再执著今世俗事，舒适柔软，一切烦恼细微平息，专一安住于善法本性中，无论停留多久都自在，甚至感觉不到呼吸出入，这就是殊胜的止。这主要是体验而非证悟的理解，虽然没有也不行。
;


 དེ་ཉམས་གཙོ་ཆེ་རྟོགས་པའི་གོ་མི་ཆོད་དེ་མེད་ཀྱང་མི་རུང་། དེ་ལ་མ་ཞེན་པར་བསྐྱངས་པས་དེའི་ངང་ནས་བྱིང་རྒོད་ལུང་མ་བསྟན་བཏང་སྙོམས་སུ་མ་ལུས་པར་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་འདི་འདྲ་ཞེས་ཁ་དོག་དབྱིབས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་། རང་གི་བློ་ཡུལ་དུ་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཤེས་རྒྱུ་དང་མྱོང་རྒྱུ་ཡོད་ལ་ངག་ཏུ་སྨྲར་མི་བཏུབ་པ་གཞོན་ནུའི་བདེ་བ་ལྟ་བུ་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ངོས་གཟུང་དང་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་གང་གིས་ཀྱང་མ་བསླད་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་རྣམ་རྟོག་གང་གིས་ཀྱང་མ་རྙོག །ཞི་གནས་དང་མི་རྟོག་ལྟེང་པོས་མ་བཏུབ་པའི་ཤེས་པ་རང་སོ་རང་བབས་སུ་རང་གར་འདུག་པ་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པའམ་སེམས་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེ་མ་ཤེས་
ན་མ་རིག་པ་དང་འཁོར་བ་ཤེས་ན་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་སམ་མྱང་འདས་ལྷན་གཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་སམ་གཉུག་མའམ་འོད་གསལ་ལམ་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ་བས་ད་འཁོར་འདས་ཀྱི་མགོ་རྟགས་ཕྱེད་པ་ཡིན། བླ་མས་ངོ་སྤྲད་པ་ལས་སློབ་མས་དེ་སྔར་འདྲེས་ཀྱི་མི་དང་འཕྲད་པ་བཞིན་ངོ་ཤེས་པ་ཡིན། དེ་ངོ་ཤེས་པ་ལ་སེམས་ངོ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སློབ་མ་ཤེས་རབ་ཆེ་བ་བླ་མ་གདམས་ངག་མཁས་པས་བྱས་པ་མ་ཡིན། གདོད་ནས་དེ་ལྟར་གནས་པ་ལ་སྔར་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་རྟོག་གིས་བསྒྲིབས་ནས་ངོ་མ་ཤེས་པ་དེ་རྣམ་རྟོག་རྒྱུན་ཆད་དེ་ངོ་སྤྲད་པས་ཤེས་པ་ཡིན་ཞིང་། སེམས་ངོས་གཟུང་མེད་པའི་གསལ་སིང་ངེ་བ་དེ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་བཞིན་སལ་ལེ་སྣང་བ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྟོང་གསལ་རིག་པའི་ངོ་བོ་སིང་ངེ་མེར་རེ་བ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་དེ་ངོ་བོ་ཡིན། དེ་ལ་ངོ་ཤེས་རྗེན་པ་དེ་ལས་དུས་རྟག་ཏུ་མ་གཡོས་པར་སྐྱོང་ན་ཕན་ཡོན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལས་གནས་པ་ལ་ལྷག་མཐོང་ཤར་བ་དེ་ངོ་འཕྲད་པ་ཡིན་པས། དེ་ངོ་སྤྲོད་དངོས་གཞི་གཅིག་སྟེ་དེ་
ལ་གནད་དུ་བསྣུན་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང་དུས་རྒྱུན་དུ་སྐྱོང་བ་གལ་ཆེ་བས་དེ་བཞིན་ངོ་ཤེས་ཏེ་སྐྱོང་བ་དང་ལྔ། ༈ །བལྟ་ཚུལ་གཉིས་པ་གཞི་རྩ་བཅད་དེ་རྟོག་མེད་ཀྱི་སྟེང་ནས་ངོ་སྤྲོད་པ་དང་། འགྱུ་ཐོག་གམ་རྣམ་རྟོག་གི་སྟེང་ནས་ངོ་སྤྲོད་པ་རྣམ་རྟོག་འགྱུས་སམ་འགྱུར་བཅུག་པའི་འགྱུ་བའི་སྟེང་ནས་ངོ་སྤྲོད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། རྟོག་མེད་དུ་ལྷན་ནེ་གསལ་སིང་ངེ་གནས་པ་བྱིང་རྒོད་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པ་དེ་ལ་བལྟས་པས་དེའི་ཁ་དོག་དབྱིབས་སོགས་དང་སྐྱེ་འགག་མི་འདུག་སྙམ་པའི་ཀད་དེ་བའི་འདི་ཡིན་སྙམ་རྒྱུ་ཡང་མེད། སྐྱེ་འགག་མེད་པར་ཤེས་རྒྱུ་ཞིག་ཀྱང་འདུག་ན་རྟོག་མེད་ལ་ལྷག་མཐོང་ཤར་བ་ཡིན། གཉིས་པ་ནི་རྣམ་རྟོག་འགྱུས་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་སྐྱེ་འགག་དང་བྲལ་བར་འདུག་ཟེར་ན་སྟོང་སྐད་ཡིན། སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དབྱིབས་ཁ་དོག་སོགས་ཀྱི་ངོས་གཟུང་དང་བྲལ་བར་རྗེས་མེད་དུ་ཤིགས་སེ་འདུག་ན་ཅུང་ཟད་ཤར་བ་ཡིན། ངོས་བཟུང་མི་འདུག་སྙམ་པའི་ཀད་དེ་བ་ཡང་མེད་ལ་གལ་མེད་འཛིན་མེད་དུ་
ངོས་བཟུང་མེད་པར་ཤར་གྲོལ་དུས་མཉམ་ན་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིན་ཞིང་གཞན་ཡང་རྟོག་པ་རྟོག་པའི་ཡུལ་གནས་དུས་དང་འགྱུ་དུས་ཀྱི་སེམས་སྔར་གྱི་སེམས་སྔར་གྱི་རྟོག་པ་སོགས་ལའང་བཟང་ངན་དང་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་མེད་པར་གསལ་རིག་རྗེན་པར་རྟོགས་པ་དང་། རྟོག་པ་ཚུར་བཀུག་པའི་རྗེས་སམ་རྟོག་པ་ཡལ་བའི་རྗེས་སུ་གསལ་སྟོང་དུ་སོང་བ་མ་ཡིན་པར་ཐོལ་སྐྱེས་ཀྱི་རྟོག་པ་དེ་ཀ་གསལ་སྟོང་དུ་ཤར་བའམ་རྟོགས་ན་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིན་པས་ད་རྟོག་པ་འགྱུས་པ་དང་། གནས་པ་དང་རྟོག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་གསུམ་ག་ཡང་གསལ་སྟོང་དུ་རྗེན་ནེ་འདུག་པ་རྟོགས་པ་དང་མི་རྟོག་པ་གཉིས་ངོ་མ་ཤེས་པར་ཡིད་ཀྱིས་སྒྲོ་བཏགས་ནས་གཟུང་བ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། སྔོན་རྟོག་པ་ངོ་མ་ཤེས་པས་སྒོམ་དུ་མ་སོང་ཞིང་མ་རིག་པ་ཡིན་པས།

直译简体中文
这主要是体验而非证悟的理解，虽然没有也不行。对其不执著而修持，从中不停留于昏沉、掉举、无记的舍心，而是心的本性超越一切可用颜色、形状来描述的言思表达，在自己的认知中有所了知与体验却无法用言语表达，如同少年的快乐，是明空双运，超越一切指认与戏论的边际，不被任何佛法妄念所染污，不被任何世间妄念所混浊，不被止观和无念阻碍的心识，自然本来安住的状态。这就是一切功德之根本，称为平常心识或心，不了知它则为无明和轮回，了知它则为觉性、智慧或涅槃、俱生智慧，或称本性、光明或胜观，现在已辨别轮回和涅槃的标志。
通过上师的指示，弟子认识它如同以前遇见混在人群中的熟人那样认出它。认识它称为认识心，这不是因为弟子智慧大或上师教法善巧所致。本来如此安住，只是先前被烦恼和妄念遮蔽而未认识，如今妄念断流后通过指示而认识。心不可指认的明晰状态，心的自性虽无却清晰显现，心的特性是空明觉性的本体，明亮清澈不间断，这就是其本性。若对这直接认识始终不动摇地修持，利益不可思议，这种在安住中生起胜观的认知，是真正的指认，这是主要的认知指示之一。对此应精准修持并恒常修持非常重要，如是认识并修持，这是第五法。
第二种观察方式是切断根基从无念角度指认，以及从动态或妄念角度指认，或者从使妄念运动或活动的变化上指认，有两种。
第一种：观察无念中明亮清澈安住，远离昏沉掉举的意识，见其无颜色、形状等特征，无生灭，甚至没有"似乎没有"的想法，也没有"这就是"的认知，但有对无生灭的了知，这是在无念中生起的胜观。
第二种：若说一切活动的妄念都是空性，超越生灭，这只是空性的言辞。若见其超越生住灭三者、形状、颜色等指认，无痕迹地消失，则稍有所生。既无"似乎无法指认"的想法，又无所谓无抓取地无法指认，呈现与解脱同时，这是真正的认知。此外，妄念、妄念的对象，安住和变动时的心，以及以前的心和妄念等，无有好坏差别，全都领悟为**的明觉，不是将念头拉回后或念头消失后成为明空，而是突然生起的妄念本身就是明空的显现或领悟，这才是真正认知。
现在变动的妄念、安住以及念头自身的本性三者都**地呈现为明空，领悟到思维和非思维二者除了心意增益的执取外没有任何差别，因为以前不认识妄念而未成为修行，是无明。
;


 སྔོན་རྟོག་པ་ངོ་མ་ཤེས་པས་སྒོམ་དུ་མ་སོང་ཞིང་མ་རིག་པ་ཡིན་པས། ད་ངོ་ཤེས་ན་རྟོག་པ་ཁོ་རང་སྒོམ་པ་དང་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་སུ་འདུག །ད་སྒོམ་གྱི་རྩ་བ་རྟོག་པ་ལ་གྱིས། དེ་སྔ་རྟོག་པ་ཁོ་རང་གི་ཁོ་རང་བསྒྲིབས་ཏེ་མ་མཐོང་བ་ཡིན། མི་རྟོག་པའི་སྟེང་དུ་སྒོམ་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་
འཕགས་པ་ད་རྟོག་པའི་སྟེང་དུ་སྒོམ་ཤེས་པ་ཡིན་པས་གང་ཤར་བའི་རྟོག་པ་དེ་ངོས་ཟིན་པར་གྱིས་ལ་རྟོག་པ་མ་སྐྱེས་ན་མ་སྐྱེས་པའི་ངང་དུ་ཞོག་སྤྲོ་མི་དགོས། སྐྱེས་ན་སྐྱེས་པའི་ངང་དེར་ཞོག་ལ་བསྡུ་མི་དགོས་པས་རེ་དོགས་ཀྱི་བསམ་པ་གང་ཡང་མ་བྱེད་པར་སྒོམ་གྱི་ངོ་བོ་རྟོག་པ་རང་ལ་གྱིས་དང་། རྟོག་པ་དེ་སེམས་ལས་མ་འདས། སེམས་དེ་ནི་རང་གྲོལ་ངོ་བོ་གསལ་སྟོང་རྗེན་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གྲོལ་བྱ་གྲོལ་བྱེད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ནི་རྟོག་པ་ལ་ལྷག་མཐོང་ཤར་བ་ཡིན་པས་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཆོས་སྐུར་ངོ་འཕྲོད་པའོ། །མདོར་ན་གང་ཤར་ལ་ངོ་ཤེས་པར་གྱིས་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་དུ་མ་བཅོས་ཤིང་མ་ཡེངས་པར་བཞག་ནས་སྐྱོང་བར་བྱ་དགོས། དེ་ལྟར་ངོ་སྤྲོད་དངོས་གཞི་གཉིས་པ་སྟེ་དེ་ངོ་འཕྲོད་པས་མི་ཆོག་རྒྱུན་སྐྱོང་བར་བྱ་བ་དང་དྲུག ༈ །ངོ་སྤྲོད་གསུམ་པ་སྣང་སེམས་དབྱེར་མེད་དུ་སྣང་ཐོག་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལྔ་སོགས་གང་རུང་ལ་བལྟས་པས། ཡུལ་དེ་ཕ་གིར་འདུག་སྙམ་པའི་ཀད་དེ་བ་ཡང་མེད་པར་ཡུལ་
མ་འགགས་ཐལ་ལེ། དེ་ལ་ལྟ་བྱེད་ཀྱི་སེམས་དེའང་འཛིན་མེད་དུ་ཤིགས་སེ། དེ་གཉིས་གཅིག་ཐ་དད་ཀྱང་མེད་ལ་མེད་སྙམ་རྒྱུ་ཡང་མེད་ལ། ལུས་སེམས་གཉིས་ཀྱང་གཅིག་ཐ་དད་གང་ཡང་མ་ཡིན་པར་དབྱེར་མེད་གསལ་སྟོང་སྣང་སྟོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཆུ་ནང་གི་ཟླ་བ་ལྟ་བུ་ཚ་གྲང་སོགས་ཚོར་བའང་སྣང་བ་སྣང་སྟོང་དུ་མ་ཤེས་པས་སེམས་ཀྱིས་བཏགས་ནས་འཛིན་པ་མཐའ་ཡས་པ་མ་གཏོགས་དོན་དུ་གྲུབ་པར་ལུས་སེམས་གང་གིས་ཚོར་གྱི་གདགས་གཞི་དང་བྲལ་བར་འདུག་པར་རྟོགས་པ་དང་། སྣང་བ་གང་བྱུང་ཞིག་ལ་ལྟ་སྟངས་དང་སེམས་གཏད། དེ་ནས་ཅུང་ཟད་གློད་ནས་བཞག་པས་དང་པོར་ཡུལ་དེའི་སྤུ་རིས་ལམ་ཡོང་དེ་ནས་ཅུང་ཟད་ལྟ་མི་འདོད་པར་སྐྱུག་ལོག་པ་མིག་སྦྲིད་ཆིལ་བ་འོང་བས་དེ་རང་ལོག་བྱ་བ་ཡིན། དེ་ནས་ཅུང་ཟད་བལྟས་པས་སྣང་བ་འཛིན་མེད་དུ་ལྷང་ངེ་བ་ཞིག་འོང་བ་དེ་རང་སར་ལོག་པ་བྱ་བ་ཡིན། དེའི་དུས་ན་རང་དང་སྣང་བ་དབྱེར་མེད་སྣང་སྟོང་ཡུལ་མེད་དུ་ལྷང་ངེ་འདུག་ན། དེ་གནས་ལུགས་ཀྱི་རང་སྣང་ངམ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་
ཡིན་པས་ཕྱིའི་སྣང་བ་དང་ནང་གི་སེམས་གཉིས་ཐ་དད་མེད། སེམས་ཀྱི་རང་མདངས་མ་འགགས་པར་ཤར་བའོ། །སྣང་བ་ལ་ཡུལ་དུ་གཟུང་བས་འཛིན་ཤེས་ཀྱང་འཁྲུལ་པར་ཤར་བ་ཡིན། དེའི་དུས་དེ་གུད་དུ་སོང་བ་མིན་སེམས་རང་འཁྲུལ་པས་སྣང་བའོ།

直译简体中文
以前因不认识妄念而未成为修行，是无明。现在若能认识，妄念本身就是禅修和觉性智慧。现在请以妄念为修行的根本。以前是妄念本身遮蔽了自己而未见到。现在知道在妄念上修行比在无念上修行更为殊胜，所以对任何生起的妄念要认识它，若妄念未生起，就安住在未生起的状态中，不需强行引发；若已生起，就安住在已生起的状态中，不需收摄，不要有任何希望或恐惧的想法，而是将修行的本质就看作妄念本身。那妄念不超出心，而心是自解脱的本性，**的明空，法身，超越能解脱和所解脱，如此领悟就是在妄念中生起胜观，认识明空双运为法身。
总之，要认识任何生起的念头，然后不加造作不散乱地安住其上并持续修持。这是第二个主要认知指示，认识后还不够，必须持续修持，这是第六法。
第三种认知指示是显现与心不二，从显现角度进行认知：当观察外在的五种感官对象等任何一种时，没有"对象存在于彼处"的想法，对象无阻碍地明显存在，观察它的心也无执著地消融，二者既非一非异，也没有"非一非异"的想法。身心二者也不是一也不是异，而是不可分的明空，显空双运，如水中的月亮。冷热等感受也是因不知其为显空而被心识增益执取无尽，实际上超越身心感受的所依基础。
观察任何显现时，专注目光和心，然后稍微放松安置，首先会清晰见到对象的轮廓，然后稍微不想看，有恶心、眼花的感觉，这就是自然回转。再稍微观察，显现会无执著地明显呈现，这叫自然回归。此时，若自己与显现不可分离，显空无对象地明显存在，这就是实相的自显或心的特性，因此外在显现和内在心识无差别，是心的光芒不受阻碍地显现。对显现执取为对象，能取意识也显为迷乱。当时，它并非分离而去，而是心自身迷乱而显现。
;


 །དེས་ན་སེམས་སྣང་མ་གཏོགས་སྣང་བའམ་ཡུལ་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ལས། སྔར་མ་རིག་པའམ་ཡིད་འཛིན་གྱིས་བསྒྲིབས་ནས་མ་མཐོང་བ་ཡིན། ང་འཛིན་རྟོག་རྒྱུན་ཆད་ནས་ཡུལ་མེད་དུ་རང་ངོ་ཤེས་པ་ཡིན། སྣང་བ་ལ་འཛིན་པ་མེད་པར་སྟོང་སང་ངེ་ཡུལ་མེད་དུ་ལྷང་ངེ་སྣང་བ་ལ་སྣང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་སྐུའི་འོད་ཟེར་བྱ་བ་ཡིན་པས། ད་བཟོ་མེད་དུ་སྐྱོང་ཚོགས་དྲུག་རྒྱ་ཡན་དུ་བཏང་ཉམས་ལེན་སྣང་ཐོག་ཏུ་སྐྱོང་། དེའི་ངང་ལས་ཤེས་པ་འབོལ་ལེ་ཤིགས་སེ་ཡིན་ལུགས་ཀྱི་སྟེང་དུ་མ་བཅོས་པར་འཇོག །དེ་ཡང་བདེ་བདེ་པོ་གསལ་གསལ་པོ་སྟོང་སྟོང་པོ་བཟང་བཟང་པོ་ཆེད་དུ་མི་སྒྲུབ་པར་འདས་པ་མི་སྨོན། མ་འོངས་པ་མི་བསམ། ད་ལྟར་བ་མི་སེམ་བློས་བྱས་མི་
སྒོམ། ཡིན་མིན་གྱིས་བརྟག་དཔྱད་མི་གཞུག་སེམས་ཁོ་རང་རང་བབས་ལྷུག་པ་སོ་མ་འབད་རྩོལ་མེད་པ་གཉེར་མེད་པའི་ངང་དུ་སེམས་ཁོ་རང་གི་རང་བཞིན་གྱི་ངང་དུ་ཞོག །སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་གྲགས་སྟོང་དབྱེར་མེད་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་རིག་སྟོང་དབྱེར་མེད་གསལ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་གཞག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་སྣང་ལ་མ་འགགས་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བར་མངོན་སུམ་རྟོགས་པ་ནི་སྣང་བ་ལ་ལྷག་མཐོང་ཤར་བ་ཡིན་པས་དེ་ནི་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཆོས་སྐུར་ངོ་འཕྲོད་པ་ལགས་སོ། །དེ་ཉིད་རྒྱུན་དུ་སྐྱོང་བ་ལ་བརྟེན་ཉམས་རྟོགས་ཕུལ་ཕྱིན་སྐྱེ་བས། དེ་ནི་སྣང་ཐོག་ནས་ངོ་སྤྲོད་པ་སྟེ་ངོ་སྤྲོད་གསུམ་པ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་ཉམས་ལེན་སྐྱོང་བ་དང་བདུན། ༈ །ཡང་གནས་འགྱུ་གཉིས་གཅིག་ཐ་དད་གང་ཡིན་བལྟས་ནས་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི། གནས་འགྱུ་གཉིས་གཅིག་ཐ་དད་ལ་བརྟགས་པའི་ཚེ་དེ་གཉིས་ལས་རྣམ་རྟོག་སྒོམ་དུ་ཤེས་ནས་གནས་འགྱུ་གཉིས་པོ་དེ་གཅིག་ལས་མེད་པར་འཆར་ལུགས་རེ་མོས་སུ་འཆར་ཞིང་གནས་དུས་མི་འགྱུ། འགྱུ་
དུས་མི་གནས་བྱེད་མཁན་ནི་སེམས་གཅིག་པུས་བྱེད་པར་འདུག་ཅིང་གཉིས་པོ་དེའི་ངོ་བོ་གསལ་སྟོན་རྗེན་པ་དེ་ལས་མ་འདས། དེའང་རྟོག་པ་ཚུར་བཀུག་ནས་གསལ་སྟོང་རྗེན་པར་མཐོང་བ་མིན། དྲན་རྟོག་ཡལ་བའི་རྗེས་སུ་གསལ་སྟོང་དུ་སོང་བའང་མིན་པར་ཐོག་མའི་ཐོལ་སྐྱེས་ཀྱི་རྟོག་པ་དེ་ཀ་གསལ་སྟོང་རྗེན་པར་རྟོགས་པའམ་སོང་ན་ད་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཤེས་ཤིང་། གནས་འགྱུའི་བར་ལག་འགྱེལ་བ་ཟེར་བ་ཡིན་པས་སེམས་མི་རྟོག་པ་གསལ་ལྷན་ནེ་གནས་སམ་རྟོག་པ་འགྱུས་སམ་རྟོག་པ་ཁོ་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམས་གསལ་སྟོང་རྗེན་པ་དེ་ལས་མ་འདས་སོ།

 །དེས་ན་སེམས་སྣང་མ་གཏོགས་སྣང་བའམ་ཡུལ་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ལས། སྔར་མ་རིག་པའམ་ཡིད་འཛིན་གྱིས་བསྒྲིབས་ནས་མ་མཐོང་བ་ཡིན། ང་འཛིན་རྟོག་རྒྱུན་ཆད་ནས་ཡུལ་མེད་དུ་རང་ངོ་ཤེས་པ་ཡིན། སྣང་བ་ལ་འཛིན་པ་མེད་པར་སྟོང་སང་ངེ་ཡུལ་མེད་དུ་ལྷང་ངེ་སྣང་བ་ལ་སྣང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་སྐུའི་འོད་ཟེར་བྱ་བ་ཡིན་པས། ད་བཟོ་མེད་དུ་སྐྱོང་ཚོགས་དྲུག་རྒྱ་ཡན་དུ་བཏང་ཉམས་ལེན་སྣང་ཐོག་ཏུ་སྐྱོང་། དེའི་ངང་ལས་ཤེས་པ་འབོལ་ལེ་ཤིགས་སེ་ཡིན་ལུགས་ཀྱི་སྟེང་དུ་མ་བཅོས་པར་འཇོག །དེ་ཡང་བདེ་བདེ་པོ་གསལ་གསལ་པོ་སྟོང་སྟོང་པོ་བཟང་བཟང་པོ་ཆེད་དུ་མི་སྒྲུབ་པར་འདས་པ་མི་སྨོན། མ་འོངས་པ་མི་བསམ། ད་ལྟར་བ་མི་སེམ་བློས་བྱས་མི་
སྒོམ། ཡིན་མིན་གྱིས་བརྟག་དཔྱད་མི་གཞུག་སེམས་ཁོ་རང་རང་བབས་ལྷུག་པ་སོ་མ་འབད་རྩོལ་མེད་པ་གཉེར་མེད་པའི་ངང་དུ་སེམས་ཁོ་རང་གི་རང་བཞིན་གྱི་ངང་དུ་ཞོག །སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་གྲགས་སྟོང་དབྱེར་མེད་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་རིག་སྟོང་དབྱེར་མེད་གསལ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་གཞག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་སྣང་ལ་མ་འགགས་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བར་མངོན་སུམ་རྟོགས་པ་ནི་སྣང་བ་ལ་ལྷག་མཐོང་ཤར་བ་ཡིན་པས་དེ་ནི་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཆོས་སྐུར་ངོ་འཕྲོད་པ་ལགས་སོ། །དེ་ཉིད་རྒྱུན་དུ་སྐྱོང་བ་ལ་བརྟེན་ཉམས་རྟོགས་ཕུལ་ཕྱིན་སྐྱེ་བས། དེ་ནི་སྣང་ཐོག་ནས་ངོ་སྤྲོད་པ་སྟེ་ངོ་སྤྲོད་གསུམ་པ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་ཉམས་ལེན་སྐྱོང་བ་དང་བདུན། ༈ །ཡང་གནས་འགྱུ་གཉིས་གཅིག་ཐ་དད་གང་ཡིན་བལྟས་ནས་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི། གནས་འགྱུ་གཉིས་གཅིག་ཐ་དད་ལ་བརྟགས་པའི་ཚེ་དེ་གཉིས་ལས་རྣམ་རྟོག་སྒོམ་དུ་ཤེས་ནས་གནས་འགྱུ་གཉིས་པོ་དེ་གཅིག་ལས་མེད་པར་འཆར་ལུགས་རེ་མོས་སུ་འཆར་ཞིང་གནས་དུས་མི་འགྱུ། འགྱུ་
དུས་མི་གནས་བྱེད་མཁན་ནི་སེམས་གཅིག་པུས་བྱེད་པར་འདུག་ཅིང་གཉིས་པོ་དེའི་ངོ་བོ་གསལ་སྟོན་རྗེན་པ་དེ་ལས་མ་འདས། དེའང་རྟོག་པ་ཚུར་བཀུག་ནས་གསལ་སྟོང་རྗེན་པར་མཐོང་བ་མིན། དྲན་རྟོག་ཡལ་བའི་རྗེས་སུ་གསལ་སྟོང་དུ་སོང་བའང་མིན་པར་ཐོག་མའི་ཐོལ་སྐྱེས་ཀྱི་རྟོག་པ་དེ་ཀ་གསལ་སྟོང་རྗེན་པར་རྟོགས་པའམ་སོང་ན་ད་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཤེས་ཤིང་། གནས་འགྱུའི་བར་ལག་འགྱེལ་བ་ཟེར་བ་ཡིན་པས་སེམས་མི་རྟོག་པ་གསལ་ལྷན་ནེ་གནས་སམ་རྟོག་པ་འགྱུས་སམ་རྟོག་པ་ཁོ་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམས་གསལ་སྟོང་རྗེན་པ་དེ་ལས་མ་འདས་སོ།


#### 注意此处是断点重试开始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻译 ####
这些是这段藏文的中文翻译：
因此，除了心的显现外，没有丝毫的外在显现或对象的实际存在。以前因为无明或执着的遮蔽而未能见到。当我执分别念断流，无对象中认识自性。对显现无执着，空明之中无对象，显现中与显现俱生的法身光明；当下无为地修持，放开六识自在，在显现中修持体验。在此状态中，心轻松自在，在本来面目上不加修饰地安住。不刻意追求舒适、清明、空性、美好，不追忆过去，不思考未来，不执着当下，不作意修持，不以是非进行观察检查。让心处于自然放松的原始状态，无需努力，无需追求，安住于心自身的本性中。应安住于显空不二、声空不二、乐空不二、明空不二、清空不二的状态中。如此，现证显空不二，显现不碍，远离执着，是对显现生起胜观，这是认识显空双运法身。通过持续修持此境界，殊胜的体验和证悟会生起。这是从显现角度的指认，是第三种指认，这样修持体验是第七。
又，观察安住与转变是一是异而进行指认：当观察安住与转变二者一异时，了知这二者中的分别念为修行，则安住与转变二者显现为无二，交替显现。安住时不转变，转变时不安住，而造作者只是一心，这两者的本质就是赤裸的明空，不超出此。这不是将念头拉回来后见到赤裸明空，也不是念头消逝后进入明空状态，而是初始自然生起的念头本身被认识或转为赤裸明空。若如此，即了知心的本性，称为"安住与转变之间的了然"。无论是心安住于无念清明状态，还是念头转变，或念头自身的本质，都不超出赤裸明空。


 །ད་ཡུལ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཆུ་དང་རླབས་ལྟར་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ལས་དོན་དུ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་པ་སྣང་བ་སེམས་སུ་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིན། སེམས་དེའི་ངོ་བོ་འགྲོ་གནས་འབྱུང་གསུམ་ལ་དཔྱད་པས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ་རྨི་ལམ་གྱི་རྟ་གླང་ལྟར་དོན་ལ་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་པས་སེམས་སྟོང་པར་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིན། སྟོང་བཞིན་གསལ་དངས་ཀྱི་ངང་ནས་འགག་
མེད་དུ་སྣ་ཚོགས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འཆར་བ་ཆུ་ནང་གི་ཟླ་བ་ལྟར་རྟོགས་པས་སྟོང་པ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིན། དེ་ལྟར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཙམ་ནས་གསལ་རིག་སྟོང་པ་ལྷུན་གྲུབ་སྤྲོས་བྲལ་འགྱུར་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལས་མ་གཡོས་པར། སྦྲུལ་ལ་མདུད་པ་བོར་བ་ལྟར་ཤར་གྲོལ་དུས་མཉམ་པར་ངེས་པས་ལྷུན་གྲུབ་རང་གྲོལ་དུ་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིན། ངོ་སྤྲོད་རྒྱུའི་སེམས་དེ་ནི་ཐ་མལ་ཤེས་པ་མི་འགྱུ་དགུ་འགྱུ་རིག་རིག་ཏུར་ཏུར་པོ་དེ་ཀ་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་ཉིད་ཅེས་སམ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ངོ་ཤེས་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པ་ཟེར་བ་ཡིན་པས་དེ་ལ་སྒོམ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་པར་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མ་ཡེངས་པར་རིག་པ་ཧྲིག་གེ་རང་སོར་བཞག །ལེགས་སུ་རེ་བ་དང་ཉེས་དོགས་པའི་རེ་དོགས་གང་ཡང་མི་བྱ་བར་ལྷོད་གློད་ལ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པའི་རང་ངོ་བསྐྱངས་པས་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་དེ་སྤྲིན་མེད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་དག་པའི་དཀྱིལ་ལྟར་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །ད་ཞི་ལྷག་ཟུང་དུ་འབྲེལ་ཞིང་
ཉམས་རྟོགས་ཕུལ་དུ་བྱུང་སྟེ་ཐར་པའི་ལམ་དུ་ཚུད་པ་ཡིན་པའི་གོ་བཅད། སྟོང་པ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གསལ་བ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཟུང་འཇུག་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་བཟང་ངན་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་ཡོད་མེད་རྟག་མི་རྟག་སོགས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་སྨྲ་བསམ་ལས་འདས་ཤིང་ངོས་གཟུང་དང་བྲལ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་རྒྱུ་ཡོད་པ་གསལ་ཧྲིག་གི་རྗེན་ནེ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་རང་བྱུང་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཤེས་བྱའི་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་མཉམ་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དོན་དམ་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད། ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་རྟོགས་པས་སེམས་ཙམ་དང་། མཐའ་དབུས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ བས་དབུ་མ་ཆེན་པོ། །ཀུན་གྱིས་རྟོགས་པར་དཀའ་བས་གསང་སྔགས། འདིས་འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་འཇོམ་པས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་མཐོང་
བས་ཆོས་སྐུ་ཟེར་བའོ། །མདོར་ན་གཉིས་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་མཉམ་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དེ་ད་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིན། དེའང་མོས་གུས་གནད་དུ་ཚུད་པ་ལ་ལྡིང་བ་ཡིན། གསོལ་འདེབས་ཆོག་ཤེས་མེད་པ་ལ་འཁོར་བ་ཡིན། བྱིན་རླབས་མངོན་སུམ་ཞུགས་པ་ལ་འབབ་པ་ཡིན། མ་སྦས་མངོན་སུམ་མ་བྲལ་བར་རང་ཆས་མ་སྒྲིབ་པར་རྗེན་པར་འདུག་པ་འདི་ད་ངོ་འཕྲོད་པས་དེ་གཞི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཐོག་ཏུ་སླེབ་པ་ཡིན། ལམ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་མཐོང་། འབྲས་བུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གཏན་ལ་འབེབས་པས་འདི་བཞིན་དགའ་བས་སྐྱོངས། ད་མི་ལུས་ཐོབ་པ་དོན་ཡོད་དུ་བྱས། ཐར་པའི་ལམ་དུ་ཚུད་འཁོར་བ་མཐའ་ཅན་དུ་བྱས་པས་ལེགས་དགའ་བ་སྒོམས་ལ་ཡུན་དུ་སྐྱོང་བ་གལ་ཆེ། དེ་ནི་གནས་འགྱུ་ལ་བལྟས་ཏེ་ངོ་སྤྲོད་པ་སྣང་བ་སེམས་སེམས་སྟོང་པ་སྟོང་པ་ལྷུན་གྲུབ་ལྷུན་གྲུབ་རང་གྲོལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་། ཆོས་སྐུ་མཛུབ་ཚུགས་སུ་ངོ་སྤྲད་པ་དེ་བཞིན་རྒྱུན་དུ་ཉམས་ལེན་བསྐྱངས་ཏེ། མཐར་
འཁྱོལ་བར་གོ་བའི་ལྷན་པ་མ་ཡིན་པར་རྒྱུད་ཐོག་ཁེལ་ངེས་བྱ་བ་དང་བརྒྱད་དོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的完整直译：
现在，一切对境显现如水与波浪，皆为心的幻化，了知实际上无有任何成立，这是认识显现为心。通过观察该心的本质在去、住、来三者中，了知它如梦中的马牛般毫无实质，这是认识心为空性。在空而清明的状态中，无碍地自然显现种种，如水中之月，了知这是空性的自然显现。如此，当下自然成就的明觉、空性、任运、离戏、不变、大乐，不离此境，如蛇解开缠结般，显现与解脱同时确立，这是认识任运自解脱。
被指认的这心就是平常意识，动与不动、明明灼灼、活泼泼的正是明空双运大乐，具一切殊胜相的空性，或称大手印，若能认识它，则称为证悟大手印。对此无需任何修习，只须不散乱地保持警醒的觉性。不抱任何希望或忧虑，放松而持守平常意识的本来面目，此刻即能见到大手印、乐空双运，如无云晴空般清净。
现在止观双运，体验证悟殊胜，已入解脱道路。空性是心的自性，明朗是心的特征，双运是心的本质，超越善恶、生灭、存在与否、常与无常等一切戏论边际，超越言思，无法指认，却可体验，明亮锐利，直截了当，具乐明无念的本性，即大智慧的自性、大自然的法性、所知的真实状态、真正的意识、真如、平等性、大乐、如来藏、般若波罗蜜、一切智、胜义谛、具一切殊胜相的空性。
了知一切法皆为心，故称唯心；远离一切边中，故称大中观；众人难以了悟，故称密咒；能摧毁一切迷乱，故称金刚乘；能见佛性，故称法身。简言之，远离一切二取戏论，非二智慧、平等、离戏、大乐、大手印，现在已被认识。
这依靠信心要领而悬浮，祈祷无有满足而轮回，加持切实进入而降临。未隐藏、不分离，原本具足、无遮蔽地赤裸显现，现在已认识，已到达基大手印之上，见到道大手印的本质，确立果大手印，因此应欢喜地修持。现在已使人身获得意义，已入解脱道路，使轮回有了终点，因此要欢喜修行并长期持守。
这是通过观察安住与转变而指认，将显现指认为心，将心指认为空性，将空性指认为任运，将任运指认为自解脱、大手印和法身，如指示般直接指认。应当不断修持，最终不仅是表面理解，而要确实落实于心中，这是第八。


 ༈ །འདི་དག་ནི་དངོས་གཞི་ཞི་ལྷག་ངོ་སྤྲོད་དེ་དང་པོར་ལྟ་བའི་དམིགས་པ་བྱ། དེ་ནས་རིམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་པ་དང་གོ་བསྟུན་ནས་ངོ་སྤྲོད་རྣམས་ཕྱོགས་གཅིག་བྱས་པ་ཡིན། གཞན་སྐྱེས་ཚུལ་རེ་རེ་དང་གོ་བསྟུན་ནས་ངོ་སྤྲོད་རེ་རེ་བྱས་ཀྱང་རུང་མོད། །འདིར་ཚིགས་ཚོགས་ལ་མ་ལྟོས་པར་ལྟ་ཚུལ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ། ཕུ་ཐག་ཆོད་པ་དང་རྟགས་བསྟུན་ངོ་སྤྲོད་རྣམས་ཕྱོགས་གཅིག་རིམ་བཞིན་ཀ་ཐོ་དང་རྟགས་བརྒྱབ་པ་བཞིན་སོ་སོར་སྦྱར་ནས་སྐབས་ཐོབ་སྐྱེས་ཚུལ་དང་བསྟུན་ནས་བྲིས་པ་ཡིན། དང་པོ་ནས་ངོ་སྤྲོད་བྱས་ན་ངོ་སྤྲོད་ཀྱིས་དྲེད་ནས་ཆོས་རྒྱུས་ཅན་དྲེད་པོར་སོང་སྟེ་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་དོགས་པས། དེ་སེལ་ཆེད་ངོ་སྤྲོད་བཏབ་ཚུལ་དེ་ལྟར་བྱས་པ་ལགས། དེ་དག་ནི་དངོས་གཞིའོ། ༈ །གསུམ་པ་རྗེས་ལ་བོགས་འདོན་པར་བྱ་བ་ཡང་མཉམ་གཞག་གི་དྲན་འཛིན་ཡེངས་མེད་དུ་འབྱམས་ན་ཕྲལ་བཞག །རྗེས་ཐོག་ཏུ་ཡེངས་འགྲོ་ན་མཉམ་གཞག་དང་ཡེངས་
མེད་སྐྱོང་བ་རེས་འཇོག་ཏུ་བྱ་བ་དང་། འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསམས་ལ། འཆི་བ་སོགས་སུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་སུ་འཆིའོ་སྙམ་པའི་སེམས་དེ་འཆི་བ་དང་འཆི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ངོས་གཟུང་སྟེ། དེའང་སེམས་ཀྱིས་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་རྟག་མི་རྟག་གི་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་བཞིན་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ཐམས་ཅད་ལ་བསམས་པས། འཁོར་འདས་གཉིས་ཀ་རྨི་ལམ་གྱི་ཕ་རི་ཚུ་རི་ལྟར་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཕ་མར་ཤེས་པས་བྱམས་སྙིང་རྗེ་དུང་དུང་སྒོམ། དེ་བཞིན་སྨོན་འཇུག་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བར་དུ་སྒོམ་ལ། དེའི་རང་བཞིན་ངོས་བཟུང་སྟེ་མ་བཅོས་པར་བཞག་པས་རྣམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལམ་མེ་ངོ་བོ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ཅི་ཡང་བྱར་མེད་པར་ཤེས་པའི་ངང་དུ་བཞག་པས་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་དུ་འགྲོའོ། །ཡང་དབང་བཞིའི་བུམ་དབང་གི་ལམ་ལས་བསྐྱེད་རིམ་བསྐྱེད་ཆོག་བཞི་གང་རུང་ཞིག་གིས་རང་ཡི་དམ་དུ་བསམས། སྣོད་བཅུད་ལྷ་སྒྲ་གྲགས་སྔགས་སུ་སྒོམ་ལ་གསལ་བ་དང་དེའི་ངོ་བོ་
ལ་ལྟ། དེ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་འཇུག་གི་ཉམས་ལེན་བསྐྱེད་རིམ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་འོད་གསལ་སྦྱར་ནས་སྒོམ་པ་དང་འགྲོ་འཆག་ཉལ་འདུག་གཏམ་གླིང་ལ་སོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེའང་རང་ངོ་ངོས་གཟུང་སྟེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བསྲེ། ཡང་བསྐྱེད་རྫོགས་སམ་ཞི་ལྷག་དབྱེར་མེད་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཀུན་བཟང་། དེ་བརྟན་པར་གྱུར་ན་གཉན་ས་རྣམས་སུ་རིག་པས་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་གསངས་ཏེ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་གསང་སྤྱོད། དེ་མི་གཡེང་བར་བརྟན་ན་མང་པོ་ཚོགས་སར་གཡེང་བ་དང་བསྲེ་ཞིང་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་དང་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཚོགས་སྤྱོད། དེ་བརྟན་མི་བརྟན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་ལས། ཆེན་པོ་ལ་རྟགས་ངེས་མེད་ཡིན་ལ་སྦྱོར་ལམ་ཆེན་པོ་ཐོབ་ནས་སྤྲོས་བཅས་བྱ་ན། ཧེ་རུ་ཀའི་ཆ་ལུགས་ཀྱིས་བཟའ་བྱ་ཡིན་མིན་གཙང་བཙོག་སྐྱོན་ཡོན་གང་ཡང་མི་རྟོག་པར་རྐྱེན་དྲག་པོ་དང་བསྲེས་ཏེ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་རིམ་གྱིས་སྦྱོར་ལམ་བགྲོད་ནས་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པས་རང་ངོས་ནས་བདུད་དང་ཉོན་མོངས་
པ་དང་ཐེག་དམན་ལས་རྒྱལ་བས་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ། གཞན་ངོར་ཚོགས་སྤྱོད་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་བྱེད་པས་སྤྱོད་པ་དེའང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་བགྲོད་པ་ཡིན་ལ། གང་ཟག་དབང་པོ་རབ་ལ་བོགས་འདོན་བྱར་མེད་དེ་བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་མིན་པའི་བོགས་འདོན་ཚུལ་དུ་མ་ཡོད་པ་རྣམས་བླ་མ་རྣམས་ཀྱི་ཞལ་ལས་ཤེས་སོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的完整直译：
这些是正行的止观指认，首先作为见解的所缘，然后根据逐渐产生的情况和理解，将各种指认汇集在一起。也可以根据每一种生起方式进行各自的指认。这里不依赖于文字结构，而是将见解方式汇集一处，将确定性和征相配合的指认汇集一处，如同目录和标记一样，分别配合，根据适时的生起方式撰写。若一开始就进行指认，会因指认而疲劳，变成有经验的疲倦者，可能无法在心相续中生起，为消除这种担忧，采用了这种指认方式。这些是正行。
第三，后续的增进之法：如果在等持中能够不散乱地保持正念，则直接安住。如果在后续中容易散乱，则应交替修持等持和不散乱。思维无常死亡，思考死亡时身语意三者谁将死亡，辨认死亡和死亡意识的本性，了知这只是心的假立，从而超越常与无常的执着。同样，思考轮回的过患，了知轮涅二者如梦境的彼岸此岸。又，了知一切众生为父母，修持深切的慈悲心。如此，从发愿行菩提心直到菩提心的程度，辨认其本性，不加修饰地安置，相是光明的菩提心，本质是离戏无所作为的状态，安住于此了知中，则无分别空性悲心。
又，四灌顶中的宝瓶灌顶之道，生起次第的四种仪轨中任何一种，观想自己为本尊，观想器世间和有情世间为神，声音为咒语，保持清晰并观察其本质。离开分别念，修持生圆双运的实践，将生起次第与大手印和光明结合修持，在行走、站立、卧、坐、交谈等一切时刻，辨认自性并融入大手印。又，一心专注修持生圆双运或止观不二是普贤行。若能稳固，则在神圣之地以智慧隐秘地修持见解、修持和行为，是秘密行。若能不散乱地稳固，则在众多集会处融合散乱，将其带入道路并修持，是集会行。
根据稳固与否的差异分为大、中、小三种。大者没有确定征相，获得大资粮道后若行有戏论行为，则以嘿噜迦装扮，不分别何可食何不可食，洁净污秽，过失功德，与强烈条件结合修持，逐渐行进资粮道而获得见道，从自身角度战胜魔、烦恼和小乘，故称"普胜"。从他人角度看，以大集会行广泛利益众生，此行为也是以大手印而行进。对于上等根器者无需增进，因为超越了所修与能修。非如此的各种增进方法，可从诸位上师处了知。


 །དེ་རྣམས་ནི་མཉམ་རྗེས་རེས་འཇོག་དང་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་གི་ལམ་དང་སྔགས་ལུགས་དང་སྤྱོད་པ་བཞི་དང་སྦྱོར་ནས་བོགས་འདོན་ཚུལ་ཏེ། དེ་ལྟར་ནན་ཏན་བྱས་ཏེ་ཉམས་སུ་བླངས་ནས་བོགས་འདོན་པ་དང་གཅིག ༈ །གེགས་སེལ་ལའང་ཡུལ་དགེ་མི་དགེ་སོགས་ལ་ཞེན་པ་བྲལ་བར་བྱ་བ་དང་དུས་གསུམ་གྲུབ་པ་མེད་བཞིན་དུས་འདི་ཙམ་ན་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱ་སྙམ་པའང་སྤང་བར་བྱས་ཏེ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་བྱང་ཆུབ་པར་ངེས་པ་དང་། རང་སེམས་ཐ་མལ་པར་མི་གཟུང་བར་གདོད་ནས་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངོ་བོར་ཤེས་པ་དང་། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་མི་གཙང་བར་མི་གཟུང་
ཞིང་། གདོད་ནས་ལྷ་དང་ལྷ་མོ་གཤེགས་པ་གཤེགས་མར་ངེས་པ་དང་། ཐོས་བསམ་ཁོ་ནས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་སྤངས་ཏེ། སྒོམ་སྟོབས་དང་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་གྲོལ་བར་ཐག་ཆོད་པ་སྟེ། ཡུལ་དང་དུས་དང་ངོ་བོ་དང་རང་བཞིན་དང་ཤེས་རབ་རྣམས་ཀྱི་ལོག་རྟོག་ལྔ་སྤངས་ཏེ། ལུས་གནད་ལེགས་པར་བཅས་ཏེ་གནས་ན་གནས་ཐོག་འཕྲོ་ན་འཕྲོ་ཐོག་ཏུ་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་ཏེ་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་པོར་སྒོམ་གྱི་མགོ་རྩོམ་པར་མཁས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལུས་གནད་གཅིག་ཏུ་མ་འབྱམས་པར་བསྒྱུར་རུང་དུབ་པ་སྤངས་ཏེ་བར་དུ་འཕྲོ་གཅོད་པར་མཁས་པ་དང་། ཉམས་བཟང་པོ་ཅི་འདྲ་ཤར་ཡང་མ་ཞེན་པར་བྱ་བ་མཐར་ཉམས་བསྐྱང་བར་མཁས་པ་སྟེ་མཁས་པ་གསུམ་ལ་བསླབས་པ་དང་། སེམས་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་སྤྲུལ་སྐུ། རིག་པ་ལོངས་སྐུ། སྟོང་པ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་དབྱེར་མེད་པ་ཆོས་སྐུ་སྟེ། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་དེའི་རང་བཞིན་དུ་ཐག་བཅད་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་
དབེན་པར་གཏན་ལ་ཕེབས་ནས། སྤང་བླང་རེ་དོགས་ཀུན་དང་བྲལ་བར་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང་གཉིས། ༈ །ཡང་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་གསུམ་ལ་ཞེན་ན་ཁམས་གསུམ་དུ་གོལ་བས་ཉམས་བཟང་ངན་ཅི་བྱུང་ཡང་མཆོག་འཛིན་མི་བྱ་བ་དང་། གཅིག་ཏུ་བྲལ་གྱི་རིགས་པས་གཏན་ལ་ཕབས་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པར་སོང་བའམ་བློས་དཔྱད་དེ་ཡོད་པ་བཀག་པའི་མེད་པ་ཙམ་ལ་འདི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་སེམས་ཞིང་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་སྟོང་ཉིད་གཤིས་ཤོར་ཏེ་དེས་ལས་འབྲས་ལ་རྩིང་པོར་གྱུར་པས། དེའི་མེད་འཛིན་བློས་བྱས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་སྤངས་ཏེ། མེད་འཛིན་དེའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་ཏེ་མ་བཅོས་པར་བྱ་བ་དང་། སྤང་གཉེན་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་ནས་རང་རྒྱུད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་རྟོག་ངན་པ་སོགས་དུ་མ་བྱུང་དུས་འདི་ཐར་པའི་སྲོག་འཕྲོག་པའོ་ཞེས་དགྲར་བཟུང་ནས། འདི་ནི་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་གཞོམ་པར་བྱ་སྙམ་དུ་དེ་གཉིས་སྤང་གཉེན་དུ་བཟུང་ནས་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་སྟོང་ཉིད་གཉེན་པོར་ཤོར་ཏེ། དེ་ནི་ཉོན་
མོངས་པ་དེའམ་སྤང་གཉེན་སོ་སོར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དེ་ཀ་ངོས་བཟུང་སྟེ། དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་བཞག་པ་དང་། གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་ག་སྟོང་ཉིད་དུ་མ་རྟོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་ལམ་གྱི་མཆོག་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པ་འདི་རྟོགས་ན་ལམ་གྱི་མཆོག་ཡིན་ཞིང་དེ་མ་གཏོག་པའི་ལམ་གཞན་ཐམས་ཅད་དམན་པའོ་ཞེས་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ལ་མི་སེམས་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་ལམ་ཤོར་ཡིན་པས། དེའི་ལམ་ལ་མཆོག་འཛིན་སྟོང་ཉིད་ལ་ཞེན་པའི་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཀ་ངོས་གཟུང་སྟེ་བལྟས་པས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་སྤང་གཉེན་མཆོག་དམན་མེད་པར་སྟོང་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། ཉམས་སུ་མ་མྱོང་བའི་སྔགས་སམ་བློས་བྱས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕར་རྒྱས་བཏབ་ཏེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་ཡིན་སྙམ་པ་ཙམ་མམ་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པས་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་བས་ཅི་བྱེད་ཅེས་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་སྟོང་ཉིད་རྒྱས་འདེབས་སུ་ཤོར་བ་སྟེ། དེ་ནི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་སྙམ་པ་དེ་ཀ་ལ་བལྟས་ཏེ་ངོས་གཟུང་ནས་ཁོ་
རང་གི་རང་ངོ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་ཉིད་ལ་གཞག་པར་བྱའོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的完整直译：
这些是关于等持与后得交替修持、共同乘道、密乘方式以及四种行为相结合的增进方法：如此精勤修持并增进，这是第一点。
关于障碍清除，应断除对善恶等境的执著，虽三时无实有，也应断除"我要在这时获得觉悟"的想法，确信在一刹那中成佛。不应执著自心为平凡，应知其本为五智的本质。不应将自己的蕴界处视为不净，应确信其本为神与女神、如来与如来母。应舍弃仅以闻思获得解脱的想法，确信通过修力和上师加持而解脱。
断除对境、时间、本质、自性和智慧的五种邪见后，保持良好的身体姿势，住于住处，动于动处，观察本质并入于等持，这是开始修持的善巧。不使禅定与身体姿势固定不变，避免疲劳，这是中间善于断除散乱的善巧。无论生起何种好的体验都不执著，这是最后善于护持体验的善巧，应学习这三种善巧。
心的种种显现是化身，觉性是报身，空性是自性身，不可分离的是法身。确定轮涅中一切显现存在都是其自性，确立一切法远离生住灭三者，远离一切戏论边际，安住于远离取舍希望恐惧的等持，这是第二点。
又，若执著乐明无念三者，会导致偏离到三界中，因此无论生起何种好坏体验都不应执为最上。通过"一分离"的道理确立后，对一切法本性空或通过智慧分析否定存在的仅仅是无，而认为"这一切都是空性"并修持，是走失空性的本质。由此轻视因果，应舍弃以意识作意的空性修持，观察这种执无的本质，不加修饰。
不了知对治和所治都是空性，自心生起烦恼和不好的妄念时，视它为夺取解脱命根的敌人，认为"应以空性摧毁它"，将二者视为对治和所治而修空性，这是将空性错失为对治。应辨认那烦恼或执著对治所治的分别念本身，无有遮遣建立地安置。
若不了解基道果三者皆为空性，而认为证悟空性是获得佛果的最上之道，了解此点即是最上之道，除此之外的所有其他道路都是低劣的，不思考方便的部分，这是将空性错失于道。应辨认此道执为最上、对空性执著的分别念的本质，观察后了知一切皆为空性，无有对治所治、高下之分。
未经体验的咒语或意识作意的空性，将一切法附加标签，仅仅认为"一切都是空性"，或因为一切是空性而无有成立，因此轻视有为善行，说"为何要行善？"而轻视因果，这是将空性错失为附加标签。应观察那个认为"这是空性"的想法本身，辨认后安住于其本来面目远离分别念的状态中。


 །བློས་བྱས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་འདི་དག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་རུང་བའང་མ་ཡིན་ཏེ། ལས་དང་པོ་པ་ལ་བློས་བྱས་སྒོམ་པར་མ་བྱས་ན་ཐོག་མ་ནས་སྟོང་ཉིད་བསྟན་ཀྱང་རྟོགས་མི་ནུས་པས་དེ་ཉིད་གོམས་ནས་མཐར་སྟོང་ཉིད་རང་ཤུགས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས་བློས་བྱས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པའང་འཐད་ལ། མཐར་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ཤོར་ས་ཡིན་པས་སྤང་བར་བྱ་དགོས། འདི་དག་ནི་ཤོར་ས་བཞིའི་གེགས་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་སྤང་བླང་མ་འཆོལ་བར་བྱ་བ་དང་། དེའི་ངང་ནས་ཡིད་དཔྱོད་མི་བྱ་བར་གང་ཤར་གྱི་སྟེང་དུ་མ་བཅོས་པར་འཇོག་པ་སོ་མ་དེ་ལས་མ་གཡོས་པར་ལུས་གནད་དྲག་པོ་དང་རླུང་གཟུང་བ་སོགས་མི་བྱ་བར་ལྷུག་པར་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་སོགས་ཀྱི་རྟོག་པ་གང་ལའང་དགག་སྒྲུབ་སྤང་བླང་མེད་པར་རང་ཡན་དུ་གང་ཤར་འཛིན་མེད་རང་གར་འཇོག་པར་བྱ་བ་དང་གསུམ། ༈ །ཡང་རྣམ་རྟོག་དང་ཉོན་མོངས་པ་སྒོམ་དུ་དགའ་རབ་ཤར་ནས་སྐབས་ཤིག་ཏུ་རྟོགཔ་རགས་ཤིང་མང་བ་སྒོམ་
གྱིས་མི་ཆུན་པ་དྲག་པོ་གཡོ་ན་རྟོག་པ་དགྲར་ལངས་ཏེ། དེ་ནི་རྟོག་པ་དེ་ཀའི་ངོ་བོ་དང་རྟོག་པ་དེ་ཀ་ངོས་བཟུང་སྟེ། དེ་ལ་སྐྱོན་དུ་མ་བལྟས་པར་སྐུ་དྲིན་ཅན་དུ་བསམས་ནས། སྒོམ་གྱི་ངོ་ཏིར་བྱས་པས་རང་ངོ་སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་སྐུར་འཆར་བས་དེ་བཞིན་སྐྱོང་བ་དང་། སྔར་ཉོན་མོངས་གང་སྐྱེས་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་འདག་པ་ལས་སྐབས་ཤིག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་སོགས་དབང་མེད་དུ་སྐྱེ་བ་ཉོན་མོངས་དགྲར་ལངས་ཏེ། དེ་ནི་ཉོན་མོངས་གང་སྐྱེས་དེའི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་སྟེ། དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་བཞག་པས་མ་སྤང་རང་སར་དག་ནས་རྣམ་པ་ལམ་མེ་བདེའང་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་སྟོང་པའི་སྟེང་དུ་རྣམ་རྟོག་ལམ་ཁྱེར་དུ་བཤད་པ་ལྟར་རང་དག་ལ་འགྲོ་བས་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་དང་། སེམས་བརྟག་དཔྱད་བཙལ་བས་མ་རྙེད་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་གྲུབ་པར་མཐོང་ནས་སྤང་གཉེན་དགེ་སྡིག་ཐམས་ཅད་ཁྱད་དུ་གསོད་ཅིང་སྟོང་ཉམས་ཀྱི་རིགས་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་རང་གཞན་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་སོང་ནས་ཅི་ཡང་བྱེད་མི་ཤེས་པར་སྟོང་པར་འཛིན་པ་ནི་སྟོང་པ་
དགྲར་ལངས་སམ་ནག་པོ་ཁ་འབྱམས་ཏེ། དེ་ཡང་སྟོང་འཛིན་དེ་ཀ་ངོས་བཟུང་སྟེ་དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་བཞག་ན་སེལ་བས་དེ་ལྟར་འཇོག་པ་དང་། སྣང་བ་རྟེན་འབྲེལ་དུ་ཤེས་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་ལ་དངོས་འཛིན་གྱིས་ཞེན་ཏེ་གུ་དོགས་སྐྱེས་པའམ་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ཅི་མཐོང་ལ་སྐྲག་ཅིང་ཞེན་ཏེ། དེ་ལ་མ་བདེ་ཏིང་ངེ་བ་དེ་ལ་སྣང་བ་དགྲར་ལངས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་སྣང་བ་དང་དངོས་འཛིན་དེ་དང་དེའི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་སྟེ། དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་བཞག་པར་བྱས་ན་སེལ་ཞིང་། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་དད་པ་དང་སྙིང་རྗེ་སོགས་གཞན་ལས་ཆེ་བ་ཞིག་སྐྱེ་ནའང་། དེ་ཉིད་ཕྱག་ཆེན་དུ་མ་དག་པར་རང་ག་བར་ཤོར་ནས། གཞན་ཡོན་ཏན་དེ་དག་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་ཏེ། ད་འདི་ལས་གཞན་དོན་བྱས་ན་ཕན་པ་ཆེ་འདུག་བསམས་ནས་མི་འགྲུབ་བཞིན་རང་གི་ཡོན་ཏན་རྣམ་བསྐྱུར་ཏེ། གཞན་དོན་ལ་འཇུག་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་དགྲར་ལངས་ཏེ། དེ་ཡང་སྙིང་རྗེ་དུང་ངེ་བའི་བློ་དེ་ངོས་བཟུང་སྟེ། དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་བཞག་ནས་སྙིང་རྗེ་ལམ་མེ་བ་དེ་རང་བཞིན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་
པོར་གསལ་བའི་ངང་ནས། སྨོན་ལམ་རྒྱ་ཆེར་བཏབ་པས་དགྲ་ལངས་སེལ་ཞིང་། གཞན་ཕན་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་ཡང་འགྲིག་པར་འགྱུར་ལ། ཡང་ལྟ་བ་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་ནས་སྒྲ་ཚད་སོགས་ཕྲན་ཚེགས་ལ་སྦྱངས་ནས་གདོད་ལྟ་བ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཞེས་འདོད་ནས་སྒོམ་དོར་ན་རྒྱུ་འབྲས་དགྲར་ལངས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ན་ལྟ་སྒོམ་ཉིད་ལ་འབད་དེ་རེ་དོགས་མེད་པར་སྐྱོང་བས་སེལ་ལ། དེ་བཞིན་ཉམས་ལེན་བྱའོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的完整直译：
这些意识作意的空性并非在所有情况下都不适用，因为对于初学者，如果不以意识作意进行修持，即使一开始就教授空性，他们也无法理解。通过熟悉这种方式，最终能自然了悟空性，因此意识作意的空性修持也是合理的。然而最终这是大手印的偏失处，所以必须舍弃。这些是四种偏失的障碍，因此应当不错乱地取舍，在这种状态中不作意识推测，对任何生起的现象不加修饰地安置，不动摇于那原始状态，不做剧烈的身体姿势和持气等，而是放松地对任何善、不善、无记等分别念，无有遮遣建立、取舍，任其自然，无执而任运安置，这是第三点。
又，若分别念和烦恼成为良好修持境界，有时生起粗大且繁多的分别念，修持无法降服，剧烈动荡，这是分别念起敌。这时应辨认那分别念本身的本质，不视其为过失，而视为恩德，将其作为修持的焦点，则自性显现为离戏法身，应如此持守。
以前任何生起的烦恼都被空性净除，但有时贪欲等烦恼不由自主地生起，这是烦恼起敌。应辨认任何生起的烦恼的本质，无有遮遣建立地安置，不断却自然净化，显现光明，即使是乐，也如所说将分别念带入道路一样，走向自净，应如此行持。
通过检查观察寻求心而未找到，见到一切法都不成立，轻视对治所治、善恶一切，主要是空性体验，自他一切成为空性，什么都不知如何做，执著于空性，这是空性起敌或黑暗遍满。辨认那个执空的本身，无有遮遣建立地安置，则能消除，应如此安置。
虽了知显现为缘起，却对空性有实执，产生局限感，或对所见的种种显现感到恐惧和执著，因此感到不舒适和紧张，这称为显现起敌。应辨认那显现和实执的本质，无有遮遣建立地安置，则能消除。
如此修持后，若生起比他人更大的信心和悲心等，但这些未能净化为大手印而偏离了正道，对不具备这些功德的人生起悲心，认为"比起这个，做利他事更有益处"，即使尚未成就，却放弃自身功德，投入利他，这是悲心起敌。应辨认那强烈悲心的本质，无有遮遣建立地安置，从悲心明亮的本然大手印状态中，广发大愿，则消除敌起，也能成就利他的缘起。
又，见解未确立，认为应先学习声明、因明等小学问，然后才能了解见解，而放弃修持，这是因果起敌。这时应精进于见修本身，无希望恐惧地修持则能消除，应如此修持。
;


 །གཞན་ཡང་ནད་གདོན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གེགས་བྱིང་རྒོད་རྨུགས་གསུམ་སོགས་ཅི་བྱུང་ཡང་། དེ་དག་སོ་སོའི་ངོ་བོ་ཁ་དོག་དབྱིབས་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་ལ་བརྟགས། དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པར་ཐག་བཅད། ཡང་ན་གཏོང་ལེན་བྱེད། ནད་བྱུང་དོགས་ཕན་རེ་སོགས་རེ་དོགས་གང་ཡང་མི་བྱེད་པར་ནད་གདོན་རྣམས་སྐུ་བཞིར་ཁྱེར་ཏེ་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །བྱིང་རྒོད་སོགས་ལའང་སྤྱོད་ལམ་དམིགས་པ་སོགས་བྱིང་ན་རྒོད་ཐབས་དང་། རྒོད་ན་བྱིང་ཐབས་བྱ། ཡང་བྱིང་རྒོད་དེའི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་ཏེ་བཞག་པས་སེལ་ལོ། །
གེགས་སེལ་མང་ཡང་འདིར་ཡི་གེས་འཇིགས་ནས་མ་བྲིས་པས་བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་དབང་པོ་རབ་ནི་ཐམས་ཅད་གཉུག་མ་སྤྲོས་བྲལ་ཏུ་རྟོགས་པས་གེགས་སེལ་བྱར་མེད་དོ། །འཕྲང་འདི་རྣམས་རོ་གཅིག་གི་སྐབས་སུ་འབྱུང་ཞིང་། ཕྱག་ཆེན་པས་འདི་རྣམས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་རྟོག་གི་བག་ཆགས་རྒྱུད་ལ་འཐས་པ་རྣམས་ལྷོངས་པས་སྟོང་པར་འདག་པའི་རྟགས་སུ་གསུངས། ལམ་འབྲས་སོགས་སྤྱི་ཁྱབ་ཏུ་རྫོགས་རིམ་མཚན་བཅས་ཀྱི་དུས། ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་རྟོག་དེ་དང་དེའི་རིགས་མཐུན་གྱི་སྟོབས་ལས། རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་དང་སེམས་རྣམས་འདུས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་འཆར་བར་གསུངས། དེ་ལྟར་ཤོར་ས་དང་འཕྲད་ནད་གདོན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གེགས་མང་མོད་ཀྱང་། །ཕལ་ཆེར་འདི་ཙམ་ལ་འདུས་ཤིང་། སྐྱོན་སེལ་ཚུལ་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་དག་ནི་གོལ་ས་གསུམ། ཤོར་ས་བཞི། འཕྲང་ལྔ། གེགས་གསུམ་སེལ་བའི་རིམ་པ་སྟེ་དེ་བཞིན་སྐྱོན་ཡོན་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ་འབད་ནས་བླང་དོར་མ་འཆོལ་བ་དང་ལྔ། ༈ ཡོན་
ཏན་སྐྱེ་ཚུལ་ཡང་སྔོན་འགྲོའི་ཡོན་ཏན་རང་གི་སྐབས་དོན་འགྲུབ་ཅིང་། ལམ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ལ། དེར་མ་ཟད་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་དང་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསྒོམས་པས་ཚེ་འདི་ལ་བློ་ལོག་ལས་འབྲས་བསམས་པས་དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཏེ། སྲོག་ལ་བསྔོས་ནས་སྲུང་ནུས། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསམས་པས། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་ལ་སྐྱོ་བ་སྐྱེས་ཏེ། ངེས་པར་འབྱུང་ནས་བྱང་ཆུབ་ཁོ་ན་ཐོབ་པར་འདོད། བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམས་པས་རང་བདེ་འདོད་དང་བྲལ་ནས། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཁོ་ན་བསམ་པ་འབྱུང་། ཡིག་བརྒྱའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་འབད་པས་སྡིག་པ་དག་པའི་རྟགས་དངོས་དང་རྨི་ལམ་དུ་འབྱུང་བས། དེས་ཉམས་རྟོགས་སྐྱེས། མཎྜལ་གྱིས་ལུས་བདེ། སེམས་གསལ། འདོད་པ་ཆུང་ཞིང་བསོད་ནམས་དཔག་མེད་འཐོབ། བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམས་པས་མོས་གུས་ཁོང་ནས་འབར། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བྱིན་རླབས་འབྱུང་། ཉམས་རྟོགས་རྩོལ་མེད་དུ་སྐྱེ། དངོས་གཞི་སྐྱེ་མི་སྐྱེ་འདི་ལ་རག་གོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的完整直译：
其他，无论生起什么疾病、魔障、禅定障碍如昏沉、掉举、昏睡等，应观察它们各自的本质、颜色、形状、来处、住处和去处三者，无有遮遣建立地确定其自性不成立。或者进行施受法。不作任何担心疾病或希望获益等希望恐惧，而将疾病魔障带入四身进行修持。对于昏沉掉举等，若昏沉则采用身体姿势、观想等使之掉举的方法，若掉举则采用使之昏沉的方法。或者观察昏沉掉举的本质并安住，则能消除。
障碍清除虽多，但因畏惧文字篇幅而未书写，应从上师口中了知。上等根器者了悟一切为本然离戏，无需清除障碍。这些险道在一味时出现，大手印认为这些是烦恼和分别念的习气附着心相续而清净为空性的征相。道果等普遍教授中说，在有相圆满次第时，由烦恼和分别念等各自类似的力量，从脉、气、明点和心聚集的缘起中显现。虽有如此多的偏失处、险道、疾病、魔障、禅定障碍，但大多包含在这些中，除障方式也应如此了知。这些是三种偏离处、四种偏失处、五种险道、清除三障的次第，应了知过失与功德，努力而不错乱取舍，这是第五点。
功德生起方式：前行功德成就自身阶段的目标，并能作为生起后续道路的基础。不仅如此，修持暇满难得和无常死亡后，心将远离此生；思维因果后，对此生起信心，能以生命担保而守护；思维轮回过患后，对三界轮回生起厌离，必定出离而只求证得菩提；修持慈悲菩提心后，远离自求安乐之心，只想利益众生；努力百字明瑜伽后，清净罪业的真实征相将在现实和梦中出现，由此生起修证体验；以曼达拉使身体舒适，心明晰，少欲且获得无量福德；修持上师瑜伽后，信心从内心燃起，生起三摩地和加持，修证体验无勤而生。正行生起与否全依赖于此。
;


 །
དངོས་གཞི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་སྐྱོན་མེད་དུ་སྐྱེ་བས། ཟས་གོས་ལ་སྲེད་པ་ཆུང་། བཀྲག་མདངས་དང་ལྡན། སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་། སྤྱན་ལྔ་དང་མངོན་ཤེས་སོགས་ཐོབ། ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་རྟོག་ཟིལ་གྱིས་ནོན། ལྷག་མཐོང་གི་ཡོན་ཏན་དབང་པོ་རབ་ས་ལམ་ཅིག་ཆར་བགྲོད། འབྲིང་རེས་གཅིག་ཆར་རེས་རིམ་གྱིས་ཏེ་ཐོད་རྒལ་དུ་སྐྱེ། ཐ་མ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བས། ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས་ས་བཅུ་རིམ་གྱིས་བགྲོད་ལ། བགྲོད་ཚུལ་ལའང་རྣལ་འབྱོར་བཞི་གསུམ་བཅུ་གཉིས་འཆར་ཚུལ་དང་གོ་བསྟུན་ཏེ། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ངང་དུ་ཇི་ཙམ་བཞག་པ་དང་། ཡང་ན་བསྒོམས་ལ་བཞག་པས་རེས་བསྒོམས་ཀྱང་མི་ཡོང་། རེས་མ་བསྒོམས་ཀྱང་ཡོང་བ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་ཆེར་མ་ཐོབ་པ་ནི་རྩེ་གཅིག་ཆུང་ངུ་། རྣམ་པར་གཡེང་བས་མི་གནོད་པར་ཁྲིག་གེ་གནས་ཤིང་། ནམ་བསྒོམས་ཀྱིས་འོང་ཞིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ནི་རྩེ་གཅིག་འབྲིང་དང་། རྐྱེན་དྲག་པོས་མི་གཡེང་བར་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་ཤར། རྣམ་
རྟོག་ཐམས་ཅད་དེའི་ངང་དུ་ཞི། གཉིད་ཀྱང་དེའི་ངང་དུ་འདྲེས་ཏེ། སྤྱོད་ལམ་ཀུན་དུ་འབྲལ་བ་མེད་ན་རྩེ་གཅིག་ཆེན་པོ། ཉམས་ཀྱི་འཁོར་ཡུག་བྱ་བས་འདི་དུས་སྒོམ་མེད་ཆེན་པོ་ཡིན་སྙམ་པའི་རྟོགས་པ་འབྱུང་ཡང་། ཉམས་རྟོགས་པར་ཤར་བ་ལས་རྟོགས་པ་དངོས་གཞི་མིན། འདི་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་དུས་ཡིན། སེམས་ངོ་ཅུང་ཟད་མ་ཤེས་པས་སྟོང་འཛིན་གྱི་ཉམས་ཞི་གནས་གཙོ་བ་ཡིན། ཉམས་དེ་ཉིད་ཞེན་མེད་དུ་བསྐྱངས་པས་ཉམས་མྱོང་དེ་རྣམས་དག །བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་གནས་ཆ་ཐམས་ཅད་སིལ་གྱིས་ཞིག །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་མཐོང་སྟེ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་སྟོང་པ་གསུམ་ཡུལ་མེད་དུ་ཞི་ནས། རིག་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཤུན་པ་བཤུས་པའམ་གཏེར་རྙེད་པ་ལྟར་ཡེ་རེ་འཆར་བས། ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཞིང་། སྤྲོས་བྲལ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་ལ་དེའི་དུས་སུ་སྟོང་ཞེན་གྱི་འཛིན་པའི་འཁྲིས་ཅུང་ཟད་དང་མ་བྲལ་ཞིང་། སེམས་ངོ་ཅུང་ཟད་མཐོང་མ་ཐག་པ་སྤྲོས་བྲལ་ཆུང་ངུ་། དེ་རྩ་བ་ནས་དག་སྟེ་ཇི་བཞིན་རྟོགས་ནས་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཡུལ་མེད་
དུ་ལྷངས་སོང་ན་སྤྲོས་བྲལ་འབྲིང་། དེ་བརྟན་པོར་གྱུར་ཅིང་སྣང་ཐོག་ཏུ་མི་བདེ། རྟོག་པའི་ཐོག་ཏུ་བདེ་བ་དེ་དག་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་སྟོང་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པར་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་རྟོགས་ནས། ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཐོག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པ་སྤྲོས་བྲལ་ཆེན་པོའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་སྣང་བ་སྒྱུ་མར་འཆར། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟོགས། མཐོང་སྤངས་བརྒྱད་ཅུ་གཉིས་སྤངས། འཁོར་བ་དང་སྲིད་པར་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་མ་གཏོགས་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་དང་ལྡོག་པར་མི་བྱེད་པས་ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བའམ་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཡུན་དུ་བསྐྱངས་པས་རོ་གཅིག་ཏུ་ན་འཕར་ཏེ། དེ་ལའང་ད་དུང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པའམ་མེད་པ་གཅིག་བདེ་བ་གང་ཤར་གྱི་རྣམ་རྟོག་སོ་མ་ཉམས་པ་དེ་ཅུང་ཟད་མི་བདེ་བ་དེ་དག་ནས། སྟོང་མི་སྟོང་མེད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་རུང་། མ་བྲལ་རུང་གང་ཤར་སོ་མ་དེ་ཀས་ཆོག །ཆོས་སུ་རྟོགས་པའི་ངོ་བོར་རོ་གཅིག་པ་སྣང་སྟོང་གང་རུང་རེ་རེའི་སྟེང་དུའང་ལམ་གྱི་
ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་ཚང་བར་རྟོགས་པ་རོ་གཅིག་ཆུང་ངུ་། ད་དུང་དེ་ལ་མྱོང་བ་ངེས་ཤེས་ཀྱི་ཆ་གཅིག་འདྲེ་བས། དེ་དག་ནས་བེམ་པོ་ཕྱིར་མ་ལུས། རིག་པ་ནང་དུ་མ་ལུས་པར་སྣང་སེམས་དང་རྣམ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་སོགས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་དག་པ་གཅིག་ཏུ་འདྲེ་བས་མདོར་ན་སྲིད་ཞི་མཉམ་ཉིད་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་དུ་ཀྲོང་ངེ་ཤར་བ་དེ་རོ་གཅིག་འབྲིང་པོ། །དུ་མ་རོ་གཅིག་ཏུ་ཤར་བ་དེ་ལས་ཐབས་མཁས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྣང་བ་མཆེད་ནས། རོ་གཅིག་ཏུ་མར་ཤར་བས་རོ་གཅིག་ཆེན་པོ་སྟེ། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པ། ས་གཉིས་པ་ནས་བདུན་པའི་བར་ཡིན་ནོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的完整直译：
正行止的功德生起无过失的乐明无念体验，对饮食衣物贪求减少，具有光彩容色，心极净化，获得五眼和神通等，压制烦恼和分别念。观功德中，上等根器者一次性通过地道，中等者或同时或依次交替通过，下等者次第生起，从初学者地位逐渐通过十地。通过方式也随四种瑜伽的十二种显现方式和理解而定，在乐明无念状态中安住多久，或者修持后安置，有时修持却不生起，有时未修持却生起。未获得较大禅定自在力是小一心专注，散乱无法干扰而安住稳固，只要修持就能生起且获得禅定自在力是中一心专注，强烈外缘不能干扰而无间断显现，一切分别念在其状态中平息，睡眠也融入其中，在一切行为中都不分离是大一心专注。
体验环绕时，虽生起"此时是大无修"的证悟，但体验中生起的证悟并非真正证悟，这是资粮加行阶段，因略微不了解心性，执空的体验主要是止。无执持守这些体验后，这些体验清净，乐明无念的安住相全部消融，见到法性真谛，乐明无念空三者无对象平息，觉性本质如剥壳或发现宝藏般清楚显现，获得大乘见道，也称为离戏，此时尚未完全脱离执空执着的微细痕迹，刚刚略见心性是小离戏，从根本清净并如实了悟，平常意识无对象清晰时是中离戏，这变得稳固且在显现上不舒适，在念头上舒适后清净，了悟一切法无有不空，内外一切法在空性上断除增益是大离戏。
这些的后得境界中显现如幻，了悟菩提心的自性，断除八十二种见断，除了愿力外不再轮回中投生或返回，称为获得初地极喜地或见道。长时修持后上升到一味，此时仍然有一切法无自性或无的想法，对任何生起的原始分别念感到略微不适，清净后无有空与不空的戏论，无论离戏与否，任何原始生起皆可，在了悟为法的本质中一味，在显空任一基础上也了悟一切道法圆满是小一味。仍有体验和定解的成分混合，清净后无外物残留，无内识残留，显现心识和智慧等一切融入一法性纯净中，简言之，有寂平等、轮涅无别清晰显现是中一味。多种显为一味后，方便善巧缘起显现扩展，向下显为一味是大一味，获得无生法忍，从第二地到第七地。


 །ལ་ལར་བརྒྱད་པའི་བར་དུའང་བཤད། དེར་མཉམ་རྗེས་འདྲེས། འོན་ཀྱང་རྗེས་ཐོབ་ལ་སྟོང་འཛིན་གྱི་དྲི་མ་ཡོད་པས། དེ་དག་ནས་ཐོབ་བྱ་ཐོབ་བྱེད། མཉམ་རྗེས་ཡེངས་མ་ཡེངས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་མེད་པར་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་དག་སྟེ། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་སྒོམ་མེད་ཆུང་ངུ་ས་བརྒྱད་པ་དེ་ལ། གཉིད་དུས་སུ་རེས་
འགའ་འཛིན་པའི་དྲི་མ་ཅུང་ཟད་འབྱུང་སྲིད་པས། དེ་དག་ནས་ཡེ་ཤེས་མཉམ་གཞག་ཆེན་པོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་སྒོམ་མེད་འབྲིང་། ས་དགུ་པ་དང་བཅུ་པ། དེ་ནས་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རལ་གྲིས། ཤེས་སྒྲིབ་བག་ཉལ་དང་བཅས་དྲུང་ཕྱུང་སྟེ། ཆོས་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་མའི་འོད་གསལ་དང་། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་བུའི་འོད་གསལ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས། མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་སྒོམ་མེད་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་སྟེ་ས་བརྒྱད་པ། དགུ་པ། བཅུ་པ། བཅུ་གཅིག་པ་བགྲོད་པས་གཉུག་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རང་བཞིན་དག་པ། དེ་མངོན་དུ་མཛད་པས་ཆོས་སྐུ། སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་རྣམ་རྟོག་གི་རང་བཞིན་དག་པ་མངོན་དུ་བྱས་པས་ལོངས་སྐུ། རྐྱེན་དབང་གི་ཡུལ་ལྟར་སྣང་གི་རང་བཞིན་དག་པ་མངོན་དུ་བྱས་པས་སྤྲུལ་སྐུ། སྐུ་གསུམ་མམ་མཐའ་ཡས་པས་འབད་རྩོལ་དང་རྟོག་པ་མེད་པར་གཞན་དོན་ཕྲིན་ལས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་འཁོར་བ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་འགྲོ་དོན་འབད་རྩོལ་མེད་པར་ནམ་མཁའི་མཐར་
ཁྱབ་པར་འབྱུང་བ་ནི་ཡོན་ཏན་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པས། དེས་ན་སྔོན་འགྲོ་ནས་སྒོམ་མེད་བར་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་གོང་ནས་གོང་དུ་བསྐྱེད་པ་དང་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་ཉམས་ཤིང་། གོང་འཕེལ་གྱི་ཐབས་ལ་འབད་ན་ཡོན་ཏན་དེ་དག་འབྱུང་བས། དེ་བཞིན་བརྩོན་པ་བསྐྱེད་དེ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང་དྲུག །དེ་ནས་དོན་དུ་ཡེ་གདོད་མ་ནས་དག་པ་གཉིས་ལྡན་དུ་རྟོགས་མ་རྟོགས་རྩམ་མ་གཏོགས། རང་ཆས་སུ་སེམས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དམ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་རང་ཆས་སུ་ལྡན་པ་གཞི་དུས་དང་། དེ་ནས་ལམ་བསྒོམ་པ་ལ་ཞུགས་ནས། ས་བཅུ་པའི་བར་གྱི་སེམས་ཉིད་ནི་ལམ་དུས། དེ་ནས་མ་རིག་པའི་གཉིད་ལས་སངས་ཤིང་། ཡང་དག་པའི་དོན་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི། འབྲས་དུས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བས། གཟུང་འཛིན་ཀུན་དང་བྲལ་ཞིང་ཡང་དག་པའི་གནས་ལུགས་ལ་བལྟ་བ་ནི་ལྟ་བ། དེ་དོན་ཡེངས་མེད་དུ་བསྒོམ་པ་ནི་སྒོམ་པ། བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་། སྤྱོད་པ་བཞི་གང་རུང་སྐྱོང་བ་སྤྱོད་པ་དང་། མར་འཁོར་བར་ལྷུང་དོགས་དང་
ཡར་སངས་རྒྱས་ཐོབ་འདོད་སོགས་རེ་དོགས། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་ཐམས་ཅད་བྲལ་བ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཀྱི་དོན་ཡང་། དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་བརྩོན་པ་བསྐྱེད་ཅིང་། བླ་མ་ལ་བློ་གཏད་ལིང་སྐྱུར་གྱི་མོས་གུས། འཁོར་བ་དང་ཚེ་འདི་ལ་ཞེན་པ་བྲལ་བའི་ཞེན་ལོག །དུས་རྟག་ཏུ་ཡེངས་མེད་ཀྱི་དྲན་པ་བསྟེན་ཏེ། དགོས་མེད་ཀྱི་བློ་སྣ་ཐུང་སྦུད་པ་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་དང་། ཚེ་འདིའི་རྣམ་རྟོག་དང་ངོ་བསྲུང་སོགས་ཀྱི་བློ་སྐྱེས་ན་འབུར་འཇོམས་བྱས། རང་ཉིད་ཚེ་འདིའི་སྡོས་ཐག་རྦད་བཅད་དེ། སྒོམ་སྐྱེས་བདག་པོ་མེད་པར་མ་སོང་བར་དུས་རྟག་ཏུ་སྐྱོང་བ་ལ་འབད་དགོས། ཉམས་དང་རྟོགས་པ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མང་ཡང་སྒོམ་མཁན་རང་གི་སེམས། སྒོམ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་སྟོང་པ་དེ་སྒོམ་རྒྱུའམ་མྱོང་རྒྱུ་འདུག་ན་ཉམས། སྒོམ་མཁན་དང་སྒོམ་གཉིས་སུ་མི་འདུག་པ་ཡིད་དཔྱོད་མ་ཡིན་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ན་རྟོགས་པ་ཡིན་པས། ཉམས་རྟོགས་རྣམས་ཀྱང་ཤན་ཕྱེད་པར་བྱས་ཏེ། དེ་ལ་ཞེན་པ་དང་མཆོག་འཛིན་མ་ཞུགས་པའི་ངང་
ནས། དུས་རྟག་ཏུ་འབད་པས་སྐྱོང་བ་གལ་ཆེ་ལ། དེ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ལས། ལས་རྒྱ་ནི་དབང་རྟུལ་གྱི་ལམ་འདོད་ཁམས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་ལ།

这些是用于人类学和语言学术用途的完整直译：
有些地方解释到第八地。此时等持与后得融合，然而后得中仍有执空的痕迹。清净后，所得与能得、等持与后得、散乱与不散乱之间几乎无有差别，一切皆净化于法界中，远离所修与能修的一切相，这是小无修，第八地。此时睡眠中仍可能偶尔生起微细执著痕迹，清净后智慧等持融为一体成为中无修，第九地和第十地。此后以智慧般若的宝剑拔除所知障及其习气，极净法界的母光明与如镜智慧的子光明融为一体，证得无学双运，现前佛陀菩提，这是大无修，佛地。通过行进第八地、第九地、第十地、第十一地，本然俱生自性清净，现证为法身；众生心分别念的自性清净现前为报身；缘起显现境界的自性清净现前为化身。三身或无量身无需勤勉与分别，不可思议的利他事业在轮回未空之前无勤遍及虚空边际，这是究竟功德。
因此，从前行到无修之间的功德，应当一层层增上，已生者不失且增长，若努力于增进方法，这些功德将会生起，应精进修持，这是第六点。此外，本来清净具有二净，除了是否证悟的差别外，本具的心性即所谓真如或大手印，本自具足是基位；从入道修行直至十地的心性是道位；从无明睡眠中觉醒，现证真实义是果位的大手印。远离一切能所执着，观照真实境界是见解；无散乱地修持此义是修持；远离一切作为而护持四种行为中任一种是行为；无有担忧堕入下方轮回和希求上方成佛等希望恐惧，远离所修能修是果。
见修行果的含义应当如此了知并精进，对上师具足托付放心的信心，远离对轮回和此生执著的厌离心，恒时依止无散乱的正念，若生起无意义的短视、八世间法及此生的分别念和面子等想法，应立即压制。自己彻底切断此生的牵挂，在修持未成为无主人之前，应努力恒常持守。
虽然体验和证悟有诸多差别，但修持者自心、修持乐明无念空，若有所修或所体验，则是体验；修持者与修持无二，不是意识推测而是直接证悟，则是证悟。应当辨别体验和证悟，在无执著无执为最上的状态中，恒时精进持守极为重要。在四印中，事业印是钝根者之道，成就欲界成就，
;


 ལས་རྒྱ་ནི་དབང་རྟུལ་གྱི་ལམ་འདོད་ཁམས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་ལ། དམ་རྒྱ་དང་ཆོས་རྒྱ་ནི་དབང་འབྲིང་གི་ལམ་འོག་མིན་གྱི་མཐར་ཐུག་གི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་དབང་རྣོན་གྱི་ལམ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས། སྣང་སྟོང་བདེ་སྟོང་རིག་སྟོང་གསལ་སྟོང་དབྱེར་མེད་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། བླ་མས་བསྟན་དུ་མེད། སློབ་མས་གོ་རུ་མེད། ཚིག་གིས་གོ་རུ་མི་བཏུབ་པ་འདི་ཡིན་འདི་མིན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་། ངོས་གཟུང་མེད་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་རྒྱུ་ཡོད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ཁྱབ་པ་མེད་པ་བློ་འདས་ཆེན་པོ་ཞིག་ཡིན་ལ། དེ་བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་སེམས་རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུ་གསུམ་ལྷན་ཅིག་གདོད་མ་ནས་གནས་ཀྱང་། དེ་མ་རྟོགས་པ་ལས་ད་རེས་དབྱེར་མེད་ཟུང་འཇུག་གཅིག་ཏུ་བསྲེས་ནས་སྟོན་པས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་སྦྱོར་ཞེས་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ནས་ཏཻ་ལོ། ནཱ་
རོ། མར་པ། མི་ལ། སྒམ་པོ་པ་ནས་བརྒྱུད་པ་ལས། སྒམ་པོ་ནས་སྒོམ་ཚུལ་སོགས་ལ་བརྒྱུད་པ་ཞང་བཀའ་རྒྱུད་ཀྱི་ཕྱག་ཆེན ། འབའ་རོམ་ཕྱག་ཆེན། ཕག་གྲུ་ལས་བརྒྱུད་པ་འབྲི་ཁུང་བཀའ་རྒྱུད་ཀྱི་ཕྱག་ཆེན། སྟག་ལུང་བཀའ་རྒྱུད་ཀྱི་ཕྱག་ཆེན། སྤྱན་སྔ་བཀའ་རྒྱུད། དམར་ཡེ་བཀའ་རྒྱུད། ཤུག་སེབ་བཀའ་རྒྱུད། ཁྲོ་ཕུ་བཀའ་རྒྱུད། གཡའ་བཟང་བཀའ་རྒྱུད། གླིང་རས་རྒྱ་རས་སོགས་ལ་བརྒྱུད་པ་འབྲུག་པ་བཀའ་རྒྱུད། ཁྱད་པར་སྒམ་པོ་པ་ནས་དུས་མཁྱེན་ནས་བཟུང་བདག་གི་བླ་མ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དཀོན་མཆོག་ཡན་ལག་གི་བར་བརྒྱུད་པ་བར་མ་ཆད་བྱིན་རླབས་ཀྱི་དྲོད་མ་ཡལ་མཁའ་འགྲོའི་ཁ་རླངས་མ་ཡལ་བའི་གདམས་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཀརྨ་ཀཾ་ཚང་གི་ཕྱག་ཆེན་ཏེ། ཕྱག་ཆེན་མང་དུ་དར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཀའ་བབས་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པས་བརྒྱུད་པ་དང་ལྡན་ཞིང་། ཡོན་ཏན་དུ་མའི་འབྱུང་གནས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་སྦྱོར་ཞེས་འཛམ་གླིང་ན་ཉི་ཟླ་ལྟར་གྲགས་པ་ལགས་པས། འདི་ལ་རྡོ་རུས་གཏུགས་པར་ཉམས་སུ་བླངས་ན། ཉམས་
རྟོགས་དབང་མེད་དུ་སྐྱེ་བ་ཐག་ཆོད་པས། དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང་བདུན་ནོ། །འདིར་ལུང་འདྲེན་སོགས་གཏན་མ་བྱས་པར་ཉམས་ལེན་མཛུབ་ཚུགས་སུ་ངོ་སྤྲོད་པ་གཙོ་བོར་བཟུང་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་འདི་པས་མ་སྡེ་བླ་མ་རབ་འབྱམས་སྨྲ་བ་བསམ་གཏན་ཀུན་དགའ་ནན་གྱིས་བསྐུལ་ཕྱིར་རང་ལ་ཉམས་མྱོང་མ་མཆིས་ཀྱང་། བླ་མ་གོང་མའི་གསུང་བཞིན་གཡར་ཁྲལ་དུ་མི་ཕམ་ཆོས་དབང་ངམ་བཛྲེ་ཤྭ་རས་ཞོ་ཁ་འོར་གྱི་ཁང་པར་ཐུན་ཁོངས་སུ་བྲིས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཡང་དྲིལ་ཐུན་ཉི་ཤུའམ་ཉེར་གཉིས་སམ་ཉེར་ལྔའོ།

这些是用于人类学和语言学术用途的完整直译：
事业印是钝根者之道，成就欲界成就；三昧印和法印是中根者之道，成就色究竟的究竟成就；大手印是利根者之道，成就殊胜成就的方法。显空不二、乐空不二、觉空不二、明空不二，远离一切戏论边际，上师无法指示，弟子无法理解，语言无法表达，远离"是这个"、"不是这个"等一切，无法指认却能亲身体验的大乐，遍及显现存在、轮回涅槃的一切法，是超越心识的大境界。通过上师教言，心、分别念和法身三者本来同时俱存，因未了悟而今显示为不可分的双运融为一体，这称为大手印俱生瑜伽。从金刚持到帝洛巴、那洛巴、马尔巴、密勒日巴、岗波巴传承而来，从岗波巴的修法等传承出张噶举的大手印、巴隆大手印、从帕竹传承的直贡噶举的大手印、达隆噶举的大手印、建那噶举、玛耶噶举、舒色噶举、绰普噶举、雅藏噶举，以及从林热杰热等传承的竹巴噶举。特别是从岗波巴到时轮金刚，直至我的上师遍智衮却央拉之间，无间断传承，加持热力未消，空行气息未散的殊胜教言，卡玛堪仓的大手印。广泛流传的诸多大手印传承融为一体，具足传承，是诸多功德源泉的大手印俱生瑜伽，如日月般闻名于世界。若竭尽全力修持此法，必定无条件地生起修证体验，如此修持，这是第七点。
此处未引用任何典籍等，主要以直指修持为主而教授。此文是应玛谛上师喇嘛仁波切桑丹衮噶的殷勤请求，虽自己无有修证体验，但依据上师们的言教，由米庞秋旺或金刚自在，在卓卡欧的房子中，在禅修期间所写。此处有二十或二十二或二十五个简要修法。


 །དགེ་བ་འདིས་བདག་གཞན་མ་གྱུར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྙིང་ནས་འདོད་ཡོན་ལ་ཞེན་པ་ལོག་ནས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་མཐོང་བར་ཤོག །ཤུ་བྷ་མསྟུ་སརྦ་ཛ་ག་ཏཱམ།། ༈ །།མཁོ་རྒུའི་ལོངས་སྤྱོད་འཛོམས་ཀྱང་མ་བསགས་ཤིང་། །འདོད་ཡོན་འཁོར་མང་ཚོགས་ཀྱང་མ་ཞེན་པར། །བསླབ་གསུམ་སྡེ་སྣོད་རིག་པའི་བང་མཛོད་དེ། །སྤོང་དང་ཀློག་པའི་སྙིང་གི་དབུས་སུ་བསྐྱིལ། །ཅེས་པ་འདིའང་རྫོགས་ཆེན་དཔོན་སློབ་ཀརྨ་ངེས་དོན་གསུང་རབ་བསྟན་པའི་རྒྱལ་མཚན་དུ་འབོད་པ་དེས་ཐུན་སེང་ཞིག་ལ་མཁའ་ལྡིང་ཕུག་ཏུ་བྲིས་པ་དགེ་ལེགས་འཕེལ།། །།སརྦ་མངྒ་ལཾ།། །།
ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་རིག་མུན་སེལ།

这些是用于人类学和语言学术用途的完整直译：
愿以此善业，使我与他一切众生，从内心深处对欲乐生起厌离，见到心的本性！愿一切众生吉祥！
虽聚集所需受用财富却未积蓄，
虽围绕众多欲乐眷属却不贪恋，
三学藏经智慧宝库，
安置于断与读之心中央。
此文亦由大圆满上师弟子，名为噶玛内敦松热丹巴坚赞者，在闲暇时于卡丁洞中所写，祈愿善德增长！一切吉祥！
大手印无明黑暗遣除
;


